.Biały kredens

Biurko i okolica...

2012-02-14T04:37:00.001-08:00

Wygospodarowanie Swojego Kącika w domu, to bardzo ważna sprawa. Jakiś czas temu pisałam, że zamierzam zagospodarować sobie jeden z pokoi na potrzeby własne. Plany się jednak pozmieniały :) i owym niedoszłym Moim Pokoju, stacjonuje teraz Pewna Mała Istotka...Ma szczęście, że jest taka słodka, bo jakby nie patrzeć, zgarnęła mi, dosłownie sprzed nosa, ostatni wolny pokój.
Wobec powyższego zorganizowałam sobie Swoje Miejsce w innym miejscu.
Długo czekałam na odpowiedni najistotniejszy mebel, a mianowicie biurko..W końcu jakiś czas temu znalazłam je na a.. Musiałam jednak dłuuuuugo na nie czekać, bo sprzedający trochę mnie zwodził..I gdyby mi tak na nim nie zależało ( na biurku, nie panu ) chyba bym odpuściła. Koniec końców stół przywędrował do mnie po 6 miesiącach, w stanie , jaki zaakceptowałam na zdjęciach- powiedzmy łagodnie : średnim..Ale ponieważ jego kształt tak bardzo mnie urzekł, na stan faktyczny przymknęłam oko....po to, by po wielu tygodniach pracy nad nim, w końcu to przymrużone oko móc otworzyć.. ( Przyznam, że tym razem dosyć się namęczyłam, tym bardziej, że prace końcowe wykonywałam w ostatnich dniach ciąży :) Ale wiedziałam, że jak teraz tego nie zrobię, to już długo mogę niemieć na to czasu...

Uwielbiam teraz przysiąść sobie w tym Moim Kąciku, poczytać, poprzeglądać magazyny ,czy poblogować z Wami..

Retro poduszkę zrobiłam już dawno, ale ponieważ to jedna z moich ulubionych, nie mogło jej tu zabraknąć.

( koń, z pomocą Małego Szkodnika, zaliczył niestety upadek:(

Szukając dobrej strony tego zdarzenia, uznam, że wygląda teraz na bardziej wiekowego;) )

Do pokoju poszyłam roletki i ozdobiłam je tą miła grafiką:

...są taką kropką na "i" całej stylizacji, dobrze wykańczają wnętrze.

Tablicę na zdjęcia, którą widzicie zrobiłam z bardzo prostych materiałów:

Gąbka tapicerska,worek jutowy i tablica korkowa to główne medium tej dekoracji. Jest prosta, ale taki był zamiar. Ma przypominać trochę paczkę.

Planuję jeszcze domalować stempel, ale coś się zabrać nie mogę...

Chętnie zobaczę, jak wygląda okolica Waszego biurka?

A tak na marginesie,udanych Walentynek :)

...

Drobiazgi do kuchni...

2012-01-29T05:05:00.000-08:00

Jak Wam mija weekend? Choć wyjątkowo mroźnie za oknem, aura całkiem przyjemna...Pod warunkiem, że pochowamy uszy i nosy w mięsiste,ciepłe szale :)
Ostatnio sporo słońca wlewa się do domu przez kuchenne okno...I mimo, że patrząc przez nie na ogród, widzę zastygnięte w mroźnym bezruchu śpiące hortensje, a słupek na termometrze pokazuje 10 na minusie, to i tak czuję , że wiosna tuż, tuż :))A dla wizualizacji swoich wiosennych myśli, w domu porozstawiałam już pierwsze hiacynty.

Przed nami jeszcze tylko krótki i zakochany luty, i można będzie zacząć myśleć o zmianie obuwia na lżejsze :)
Ale ja dziś bynajmniej nie o butach, ( choć właściwie czemu by nie? ), a o kilku dekoracjach do kuchni właśnie.
W czym przechowujecie pieczywo? jak wyglądają Wasze chlebaki? Jak dotąd trzymałam chleb w wiklinowym koszyczku wyściełanym serwetką. Nie lubię metalowych chlebaków, jeśli już chlebak, to musi być drewniany...drewno to jednak drewno...Takie drewniane chlebaki ma w domu pewnie pół Polski...Kupiłam i ja, choć- o dziwo -wyszukać taki surowy, nielakierowany wcale nie było prostą sprawą..
Co było później, pewnie już się domyślacie...Resztka białej farby, grafika, trochę inwencji, chwilka wolnego czasu i mam nowy, z lekka francuski :) chlebak :

Wiele z nas odwiedza targi staroci, małe sklepiki z antykami i inne tego typu miejsca. Przy odrobinie szczęścia, można znaleźć w nich stare, pojedyncze sztućce..Uwielbiam te srebrne, lekko zaszłe..

Powęszyć możemy też w babcinych szufladach., to zawsze przynosi wymierny skutek ;)

Dlaczego o tym piszę? Okazuje się, że duże łyżki, czy widelce mogą nam służyć nie tylko do jedzenia, ale i do zabawnej , choć eleganckiej w swej prostocie, dekoracji, bardzo w stylu shabby chic:

Tak, pomysły na dekoracje to niekończąca się głębia. I to w nich właśnie uwielbiam.

*******************

Na koniec chciałam Wam pokazać ,cóż pięknego dostała moja córeczka z racji swoich narodzin.

Magda z"Moich Młynków" obdarowała nas ( między innymi) takim cudeńkiem :

A Atena z "Drewnianej Szpulki" przysłała nam taką oto uroczą rameczkę :

Dziękujemy Wam dziewczyny raz jeszcze!!!!

To tyle na dziś:)

Miłej niedzieli!

Odpocznijmy jeszcze przez chwilę;)))

****

Małe Metamorfozy : Szafa

2012-01-09T07:04:00.000-08:00

Witajcie!

Dostaję od Was mnóstwo bardzo miłych maili..Piszecie, że mój blog jest dla Was inspiracją i motywacją do zmian..Cieszy mnie to niezmiernie! Przepraszam, jeśli nie wszystkie doczekujecie się odpowiedzi, ale robię co mogę, aby na jak największą ilość maili odpowiadać..

Może i dzisiejszy post zainspiruje Was do zmian w Waszych wnętrzach :)

Dziś chcę pokazać jak łatwo i szybko można zmienić look szafy ( lub dowolnego innego mebla).

W roli głównej ikeowa szafa..Całkiem fajna i idealnie komponująca ze stylem shabby chic...a przy tym nie droga:

Raziły mnie jednak małe, nijakie uchwyty.. (Na temat gałek do mebli napiszę chyba kiedyś oddzielnego posta :),bo to bardzo ciekawy temat !)
Kupiłam więc zwykłe, drewniane (sosnowe) gałki w markecie budowlanym .

...pobieliłam ją, przetarłam i ozdobiłam grafiką..I w zasadzie miałam na tym skończyć, ale upuściłam jeszcze trochę z ciśnienia pomysłów w mej głowie i dodałam jeszcze coś :)
Teraz cała szafa wygląda o niebo lepiej :) ..przynajmniej w moim przekonaniu ;)

Rozejrzyjcie się po pokoju w którym siedzicie...może jakiś mebel domaga się małej metamorfozy?

Moja odpowiedź zawsze jest taka sama ;)

Pozdrawiam wszystkie niespokojne dusze :)

Poświątecznie...

2012-01-05T13:41:00.000-08:00

Witajcie w Nowym Roku!
Jak Wam minęły Święta?? Mam nadzieję, że było tak, jak być powinno i jak sobie wymarzyłyście.
Dziękuję Wam za życzenia, wszystkie - te na blogu, mailowe, jak i te, które przyniósł listonosz :))
Mam nadzieję, że i moje kartki świąteczne dotarły tam , gdzie miały :)
Pobawiłam się trochę z wyklejankami i tym razem moje kartki miały taką formę:

Dodatkowo poszyłam do nich "aniołkowe" woreczki, do których wkładałam sianko i opłatek :

Dom ciągle przystrojony choinką i innymi świątecznymi dekoracjami ...i choć wygląda całkiem miło, to już chętnie zamieniłabym je na inne. Nie byłabym sobą gdybym nie myślała już o nowych aranżacjach...Zapewniam, że o nich w następnym poście :)

Pozdrawiam wieczornie :)

Moja opowieść (przed)wigilijna...

2011-12-21T11:30:00.000-08:00

Oczekiwanie na Święta to jeden z przyjemniejszych momentów w roku..Pod warunkiem, oczywiście, że nie damy się ponieść tym szaleństwom, które uprawia w tym czasie połowa społeczeństwa..

Dekorowanie domu w asyście świątecznych piosenek, podgryzanych pierników ( co to dojść miały , a nie dojdą ), wyzwala we mnie pokłady spokoju i radości :)

A jeśli jeszcze dodać do tego rozpalony kominek i śnieg, który ku uciesze nie tylko dzieci dziś poprószył, tworzy się obrazek wręcz idealny.

W naszych czasach - lawiny chińskich ozdób, namawiam do inwencji własnej..Nie trzeba nawet ruszać się z domu po produkty na dekoracje..Wystarczą skrawki materiałów, kolorowe chusteczki, kordonki, sznurki i w kilka minut można wyczarować naprawdę fajne rzeczy..

U mnie namiętnie przewija się motyw reniferów, łosi i innych rogaczy...Wyszywanki, przyklejanki - hulaj dusza!

Do kompletu osłonka na mini-choineczki:

Choinka w tym roku w tonacjach biało-srebrno-piernikowych...

To już prawdopodobnie ostatni post przed Świętami, a więc życzę Wam wszystkim, abyście spędziły te wyjątkowe dni we wspaniałej atmosferze, przede wszystkim pełnej miłości..

Aby Wasze domy przepełniała radość, rodzinne ciepło i niespieszne rozmowy, na które czasem brak czasu...

Abyśmy wszyscy odnaleźli w sobie prawdziwych nas, szczerych, kochających i życzliwych...

WESOŁYCH ŚWIĄT!!!

:):):)

***

Nowy abażur w 5minut.

2011-12-14T05:47:00.000-08:00

Okazuje się , że nawet w dzisiejszych czasach internet może zrobić nam psikusa i zastrajkować...
Czekając więc na nowego operatora, podłączam się pod kawiarniane WI-FI i popijając bezkofeinową kawkę, nadrabiam zaległości..
Chciałam pokazać dzisiaj, jak w przysłowiowe 5minut możemy wyczarować nowy look opatrzonej już lampie.
Tak sobie myślę, że bez problemu znalazłabym materiał na całkiem pokaźną książką o tytule: " Jak dobrze wykorzystać drzemkę dzieci ".
Namawiam przy okazji wszystkie Mamusie, aby w miarę możliwości ten czas - czas drzemki malucha - wykorzystać z pożytkiem dla siebie i dla domu ( nie chodzi tu o porządki ).
Wracając do lampy. Jeśli macie chęć na nowy abażur, przyszykujcie sobie prostokąt materiału ,o 1/3 dłuższego niż całkowity obwód lampy..zdobimy według uznania..Tym razem podarowałam sobie wszelkie nadruki i ozdobiłam różyczkami, utworzonych w bardzo prosty sposób...Na koniec broszka, z moim ulubionym motywem..Czasem zniknie pewnie ona z tej lampy ,bo to właśnie jedna z moich ulubionych broszek..Ale miedzy wyjściami, zamiast leżeć w szkatułce, może przecież cieszyć oko na taki właśnie sposób:

Post zaległy, więc zdjęcia robione jeszcze przed świąteczną dekoracją domu...

O tym w następnym poście :)

Miłego dnia i radości z tworzenia!

Wokół kominka...

2011-11-28T06:06:00.000-08:00

Ale nam powiało dziś w nocy, ho ho! Choć i tak w tym roku listopad jest dla nas łaskawy; oszczędził nam mżawek i przeszywającego ziąbu..Chmury wiszą na całkiem przyjemnej wysokości, odsłaniając zadowalająco często słońce..I gdyby nie te ciemności egipskie wczesnym popołudniem, to nawet nie byłoby tak źle!

Spacer w szeleście suchych, pachnących ziemią liści, wirujących delikatnie z każdym podmuchem wiatru, zdecydowanie dostarcza mi wyłącznie pozytywnych wrażeń...

Cóż zatem począć, aby ujarzmić po swojemu te listopadowe ciemności? Oczywiście otoczyć się światłem.. ciepłym, delikatnym, migoczącym gdzie oko nie spojrzy...

Mam kilka takich swoich "form", przedmiotów , którym nie umiem się jeszcze oprzeć, gdy widzę je w sklepach..Jedną z nich są oryginalne lampiony, świeczniki, latarenki..Okres przedświąteczny jest wówczas totalnym sprawdzianem mojej silnej woli :) No bo w końcu ileż można ??!!

Tym razem poległam ;)

Ale za to przegrana na "polu sklepowym" okazała się wygraną z walce z listopadowym zmierzchem.

I tak oto każdym wczesnym popołudniem wpatruję się w te małe , urokliwe okienka - serwując sobie codzienną dawkę relaksu ...

...

...jedna zapałka i od razu robi się cieplej na sercu...

A wracając do tytułu dzisiejszego posta :

Znam już siebie od dobrych kilkunastu ;)) lat i wiem, że jak już coś zaczyna mi po głowie "spacerować" to pewne jest , że " dojdzie do celu". Mówiąc jasno: gdy rodzi mi się pomysł na jakąś zmianę w domu - wiadomo, że " nie miną dwa pacierze" :) a pomysł stanie się rzeczywistością.

Co większe metamorfozy, wolę zapowiedzieć mężowi , aby szok był nieco mniejszy.

Tym razem pokusiłam się na kominek. I choć za tą naturalną cegłą biegaliśmy trochę, jej czas się skończył.

Wiem, że miała swój urok, ale kusiło mnie tak bardzo , że nie mogłam się powstrzymać..choć kilka dni trzymałam się jak mogłam :) Z efektu jestem na szczęście zadowolona. Już nie mogę się doczekać, aż postawię małą, żywą choinkę przy tym "nowym", pobielonym kominku..

Ten widok to już przeszłość :

Chciałam Wam jeszcze mocno podziękować za te wszystkie trzymane kciukasy!

I spieszę z depeszą, że już można je puścić!

Od dwóch tygodni nasz dom rozświetla jeszcze jedno światełko, najjaśniejsze, najcieplejsze i najukochańsze:

-Weroniczka-

Miłego, rozświetlonego wieczoru, Kochane!

Pokoje dziecięce - część 2.

2011-11-07T03:57:00.000-08:00

Dziś część druga postu "dziecięcego", tym razem migawki z pokoiku przyszykowanego dla maleńkiej istotki, która podobno ma okazać się dziewczynką :) Łóżeczko jeszcze tylko nie skręcone, gdyż do ostatniej chwili marzyła mi się jakaś retro, schabby chicowa kołyska...

Jeszcze pewnie ostateczne ustawienia i dekoracje się zmienią, ale na obecny moment "aranżacje" , które poczyniłam wyglądają tak :

(Dużo zdjęć, tylko dla wytrwałych! )

...pod tymi retro obrazeczkami będzie właśnie stało łóżeczko...

Pewnie teraz nastąpi mała przerwa w moim blogowaniu...

Tak więc pozdrawiam Was wszystkie serdecznie i bardzo dziękuję za miłe komentarze pod wszystkimi postami...no i za te trzymane kciuki ;))

Tylko mi nie puszczać!!!

Pokoje dziecięce - część 1.

2011-11-03T12:59:00.000-07:00

Jak przystało na kilka dni przed porodem :// dzisiaj post o aranżacjach pokoi dziecięcych..
Ja jestem wierna (żeby nie powiedzieć zbzikowana ) stylowi shabby chic..Choć moje aranżacje to i tak taka namiastka tego, co siedzi mi w głowie; marzą mi się prawdziwie drewniane podłogi, czy obłożone pobielonym i postarzonym drewnem ściany..Ostatnio rozglądam się za jakimiś baaaardzo wiekowymi akcentami do każdego z pomieszczeń..Wiekowymi i drewnianymi..Zauważyłam, że jak się naoglądam katalogów typowo "shabby chicowych" (które znoszę masami ) czy skandynawskich albumów, to potem razi mnie w domu wszystko co nienaturalne,jak choćby panele czy okleiny..brrr
Wracając do tematu: szykując gniazdo dla Nowej Istotki poczyniłam pewne "przesunięcia międzypokojowe".
Dzisiaj odsłona pierwsza:) Pokój Baby-boya, który lada dzień otrzyma zaszczytny tytuł Starszego Brata :)

W części drugiej pokoik odmienny kolorystycznie :) Już gotowy..

Mam nadzieję, że tym razem "prognozy płciowe" się sprawdzą.

Trzymajcie kciuki ;))

Październik pełen wrażeń...

2011-10-28T04:42:00.000-07:00

Wracam po dłuższej nieobecności..
Mam nadzieję, że jeszcze mnie pamiętacie, Drogie Blogowe Koleżanki?
Mimo, iż sama nie znajdowałam ostatnio czasu na zamieszczanie postów, to ukradkiem i w pośpiechu zaglądałam do Was, zazwyczaj przerzucając zdjęcia na telefonie;)
Był taki moment, że nawet pomyślałam o porzuceniu blogowania, ale rosnąca ilość obserwatorów mimo mojej nieobecności ( prawie 500!!) i wciąż zapełniona przemiłymi mailami skrzynka, dała mi motywację :))
DZIĘKUJĘ! :)

Zacznę może od sprawy związanej z tematem naszych blogów..
Chyba wszystkie ( albo większość) jesteśmy nałogowymi przeglądaczkami magazynów wnętrzarskich..Ja przynajmniej jestem wyjątkową maniaczką;) Zawsze ciekawiło mnie, jak wygląda sesja dla takich magazynów (tym bardziej że kocham fotografię i fotografów ;))
Latem niespodziewanie dostałam propozycję prezentacji siebie i swoich wnętrz ..Byłam bardzo podekscytowana! Zdjęcia trwały cały Boży dzień,od 9-18 !
I tak oto , w listopadowym numerze"Mojego Mieszkania", w dziale "Kobieta z pasją " ( od jakiegoś czasu w kioskach ) możecie oglądać efekty tamtej sesji.. ( Żałuję tylko, że niektóre zdjęcia są zbyt mocno skontrastowane i nasycone..przez co mało subtelne i nienaturalne..szczególnie zdjęcie salonu..No cóż, takie czasy .)
Dziękuję za te wszystkie przemiłe maile od Was! staram się odpisywać na wszystkie, ale proszę o zrozumienie, że nie zawsze jestem wstanie od razu to zrobić..Tak więc chciałam tutaj jeszcze raz ,zbiorowo :)) podziękować za te wyrazy sympatii :))

Tak więc poszło w Polskę, że jestem kobietą z pasją ;))

Nie mogę teraz spocząć na laurach i przestać maziać, majstrować czy urządzać! :))

Ostatnio, a i owszem,spod mojej ręki wyszło pewne dzieło, a mianowicie urządzałam naszą nową kawiarnię, która ruszyła w zeszły weekend..Tak więc znów byłam w swoim żywiole..Z efektu jestem zadowolona, że tak nieskromnie przyznam ;)

Nie obyło się oczywiście bez dodatków sielsko- wiejsko -.....-nowatorsko - autorskich ;),

Jak choćby te skrzynki po owocach , które pomalowałam i powiesiłam zamiast półek na ścianie.Proste a efektowne ( przynajmniej dla miłośników tego stylu )

Czas wolny dobiegł końca:)

C.d.n....

Echo sierpnia...

2011-09-02T05:59:00.000-07:00

Choć kalendarzowa kartka pokazuje od trzech dni nowy miesiąc, w uszach wciąż dźwięczy mi echo sierpnia...a że wyjątkowo ono miłe i odprężające - nie zamierzam go uciszać...

Zamierzam tak sobie tkwić jeszcze parę dni w takich sierpniowych klimatach...dopóki babie lato nie zaplącze mi się nanosie :)

Pozdrawiam i dziękuję za wszystkie miłe komentarze pod poprzednimi postami.

Przepraszam, jeśli nie zawsze Wam odpisuję, nie odbieram od Was wyróżnień :/

Wynika to tylko i wyłącznie z tego, że bardzo rzadko jestem ostatnio przy komputerze...o czym świadczy choćby sierpniowy post we wrześniu...

Czas stanął w miejscu - czyli atrapa zegara.

2011-08-01T02:07:00.000-07:00

Letnią porą , oprócz nałogowego zdobienia domu i tarasu, mam jeszcze jedno miejsce, gdzie mogę dać upust swoim pomysłom. Jest to weranda mojej kawiarni. To wyjątkowo wdzięczne miejsce... :) Zawieszam, podwieszam, zastawiam kwiatami, maluję po ścianach, ustawiam fontanny ( ostatnio kolejną ), a wszystko ku uciesze -jak widzę -klientów ;))
Wymyśliłam sobie, że nad jednym stolikiem, wprost pod rozbujałymi pnączami winogron, fajnie wyglądałby taki niby-zegar, ot-atrapa. A same pewnie wiecie jak to jest, jak już ziarenko pomysłu w głowie się narodzi, to siły nie ma!!!:)
Zamówiłam więc u stolarza dość spore koło z grubej dykty...

Wzięłam farby, farbki, pędzle i pędzeleczki i oto co mi z tego wyszło:

Przez te chmury za oknem kolory na zdjęciach wyszły trochę zimne...

Jak już zawiśnie we właściwym miejscu, na pewno nie ominie go mała sesja foto ;)

Z OSTATNIEJ CHWILI! Z OSTATNIEJ CHWILI!

SŁOŃCE WYSZŁO ZZA CHMUR!!!!!

Kiss!

Lato na tarasie.

2011-07-25T14:22:00.000-07:00

Letnie aranżacje ogrodów, tarasów czy balkonów mogłabym oglądać w nieskończoność. We wnętrzarskich magazynach wypatruję te niebanalne, pomysłowe, najchętniej w stylu sielskim: angielskim lub francuskim.

Ach, jak uwielbiam latarenki pozawieszane na drzewach, niby niedbale zastawiony doniczkami ogrodniczy stół-pomocnik, czy małe rzeźby poukrywane w zakątkach ogrodu.

Popatrzcie na te cudne zdjęcia (źródło : internet ) :

Klimat na moim tarasie jest - bez zaskoczenia :) - w stylu shabby chic.

Ostatnio zmalowałam dwa stoły; jeden mniejszy ,który wywędrował niby na chwilę i nie wrócił (...) i drugi większy, który zagościł na dobre.

Nie zrobiłam zdjęcia "przed", ale niech zadziała Wam wyobraźnia...Stół stał 5 lat w piwnicy, był dosłownie czarny ( mimo, że pierwotnie naturalna sosna ), a domycie jego to tysiąc misek zmienianej wody i jeszcze sesja pod strumieniem z węża ogrodowego.

Po dokładnym wyschnięciu, wyszorowaniu papierem ściernym można było przejść do malowania i ponownego przecierania...niestety po tej sielance biedaczysko znowu mókł przez kolejnych kilka deszczowych dni, nie zabezpieczony uprzednio jak należy...Pożółk i nie wyglądał najlepiej.

Dziś ostatecznie postawiłam go na nogi, dosłownie i w przenośni...Zakonserwowany tym razem prawidłowo..Wygląda teraz jak należy , a przez swoje spękania jest wyjątkowo "shabby";)

Do całości świetnie - w moim mniemaniu - pasują poduchy, które uszyłam z tą myślą jakiś czas temu ( grafika naniesiona transferowo )

Zapraszam na taras:

Poniższa ,cudnej urody karteczka, to życzenia imieninowe od mojej przyjaciółki Magdeczki .

( "MojeMłynki") Magduś, dziękuję!

zobacz jak dobrze jej w tej aranżacji :)

W takiej atmosferze mijają moje letnie dni na tarasie...

A, i jeszcze coś! :)

Pozdrawiam, do następnego razu!

Tace , piwonie i ostatnie dni maja...

2011-05-27T08:32:00.000-07:00

Maj w tym roku okazał się mało łaskawy dla zdrowia mojej rodziny. A jak wiadomo, złe samopoczucie nie pozwala cieszyć się w pełni tym, co za oknem . Powoli wszyscy wychodzimy na prostą, więc w tych ostatnich majowych dniach rozglądam się dookoła, zrywam do wazonu piwonie z ogrodu i oddaję się małym przyjemnością , czyt.mojej domowej " twórczości ".

Na pewne potrzeby, o których przy innej okazji, dość szybko musiałam wykonać tace shabby chic.
Uwielbiam białe, przetarte przedmioty ozdobione francuskimi napisami.
Tym razem powróciłam ( jeśli tak można powiedzieć, bo kiedyś próbowałam, ale poległam ) do techniki serwetkowej. Grafika drukowana na serwetkach, lub jak kto woli na bibułce, tez się sprawdza.
Całość zakonserwowana lakierem.

kupiona i wsadzona w tym roku piwonia.. tym razem królowa w kolorze białym , niespodziewanie :

i moja tegoroczna, subtelna kalina...

Jak widzicie, w ogrodzie też u mnie w białych kolorach :)

Cieszmy się tymi ostatnimi dniami maja! Następne dopiero za rok!

Pozdrawiam wszystkich zaglądających do Białego Kredensu :)

Worek na akcesoria łazienkowe.

2011-05-14T01:52:00.000-07:00

Dziś krótko i na temat.
Ostatnio szaleję z papierem transferowym. Każde pomieszczenie w domu otrzymało ode mnie w prezencie jakieś nowe "coś".
W łazience brakowało mi takiego "podręcznika-niezbędnika". Mam oczywiście kilka koszy różnego przeznaczenia, ale chodziło mi raczej o materiałowy gadżet , który oprócz funkcji pożytecznej będzie pełnił też funkcję dekoracyjną. Uszyłam dość duży łazienkowy worek. Natknęłam się na dwa ostatnie skrawki płótna, zeszyłam je odpowiednio, obszyłam obowiązkowo koronką i używając papieru transferowego i żelazka, ozdobiłam go grafiką "łazienkową" ( którą podzieliła się Bree- dziękuję!!! ) .
Mała rzecz, a cieszy :

Jestem ciekawa, co Wy ostatnio wytworzyłyście, moje zdolne koleżanki??

Pozdrawiam majowo !

Poduszki do sypialni...

2011-04-15T03:03:00.000-07:00

Istnieje kilka sposobów na poprawienie sobie humoru...
Dla mnie to oddanie się choć na chwilę pracy twórczej; uszycie czegoś, wymalowanie lub choćby jazda figurowa z meblami.
Oto ostatnie efekty chwilowego spadku nastroju . Tym razem uszyłam poduszki do sypialni. Łóżko już od dawna prosiło się o takowe.
Planuję jeszcze doszyć dwie większe i może ze dwa wałki. Ale to innym razem.

...aż chciałoby się uciąć teraz małą drzemkę...

...ale skoro możliwości na drzemkę "niet", pozostaje chwila odpoczynku przy herbatce ze świeżym liściem mięty...równie miła i łaskawa dla ducha.

c.d.n.

Pozdrowienia!

Skrzynka na gazety.

2011-04-11T05:12:00.000-07:00

Uwielbiam nadawać przedmiotom nowe życie. A im bardziej one zdezelowane i w stanie beznadziejnym tym lepiej.

Ze względu na długie przerwy w dostawie tzw. "czasu wolnego", siłą rzeczy wybieram ( na razie) raczej przedmioty małe gabarytowo, a to dlatego by zdążyć zacząć i ukończyć swoje " dzieło" w trakcie jednej , krótkiej, południowej drzemki mojego syncia.

Tym razem "odświeżyłam" starą, zwykłą skrzynkę. Zamiast być nieużyteczną służy mi teraz jako pojemnik na gazety...wnętrzarskie oczywiście.

Rachu- ciachu i ...

Mała rzecz a cieszy! ;)

Od jakiegoś czasu przymierzałam się do zaadaptowania naszego tzw. pokoju prasowalniczego ;)

Takie pomieszczenie w domu jest (było ) oczywiście dość przydatne, ale przecież muszę też dać gdzieś upust moim pomysłom , kłębiącym się nieznośnie w głowie!! wybór był więc jasny...i jedyny.

Tak więc, w wolnych chwilach zamykam się teraz w tymże pokoju z białą farbą i pędzlem i maluję co się da.

Chcę stworzyć taki mój "priv. room"... moje książki, moje bibeloty, moje płyty i moje- szeroko pojęte- rękodzieło....mój świat.

Skrzynka na gazety stanęła właśnie w tym " Moim Nowym Pokoju".

Przytargałam także niedawno sosnowy regał, któremu też się dostało. Jednak w tej "robocie" towarzyszył mi już ( zbyt wcześnie tym razem przebudzony) półtoraroczny Syn. Zafascynowany pędzlami i czynnościami mamy, domagał się swoich narzędzi pracy. Dostał więc kolejno: suchy pędzel, świeczkę i papier ścierny. No i wymalowaliśmy sobie taki shabby-chicowy regał.

W poczekalni stoją już ( a raczej leżą) półka, którą wyszperałam na a. i lekkie krzesełko .

Ale to już muszą poczekać do jutrzejszej drzemki mojego księciunia...

Dzisiejsza moja "święta godzina" właśnie dobiega końca...

A zwiastują to radosne odgłosy dochodzące z dziecinnego pokoju ...

Dziękuję wszystkim podczytywaczkom ( i podczytywaczom ;)) za przemiłe komentarze i zostawiane ślady swojej obecności na moim blogu. Uwielbiam zaglądać i do Was ,ciesząc oko Waszymi zdjęciami i duszę Waszymi pięknymi opisami rzeczywistości :)

Pozdrawiam gorrrąco!

Pierwsze pisanki...

2011-04-05T02:48:00.000-07:00

Do Świąt Wielkanocnych zostało jeszcze trochę czasu. Jednak o wiosenno-świąteczny wystrój kawiarni czas zadbać już teraz. Bratki, stokrotki i szafiry pysznią się na wejściowym oknie już od pierwszych słonecznych dni. Stoliki z poduchami wystawione przed lokal, weranda wewnętrzna - choć jeszcze nie w pełni ukwiecona - oficjalnie otwarta! Fontanna podłączona, pierwsze ptaki już nań przysiadają, mocząc swoje dzióbki w zimnej wodzie. Doniczki i doniczuszki powystawiane, aranżacje jeszcze nie ostateczne, ale już coś tam się dzieje.
To mój ulubiony okres w kawiarni. Właśnie się zaczyna i trwa do pierwszych jesiennych dni, kiedy to z bólem serca zamykamy naszą bajkową werandę.
Teraz jednak mam pełne pole do popisu! Czas zakasać rękawy i wziąć się do roboty. Uwielbiam znosić cały ten arsenał ogrodnika : ziemię do kwiatów, konewki, przeróżne kwiaty do wsadzenia, łopatki itp.
Dziś pogoda deszczowa, więc skupiam się na dekoracjach wewnętrznych.
Na sufitowych słomianych krańcach pozawieszałam przepiórcze jaja przystrojone w białe kokardy ( zdjęcia chwilowo brak ) , a na stoliki zrobiłam właśnie takie niby-pisanki.

Potrzebne mi były:

Spodobał mi się tylko jeden motyw na serwetkach, więc trochę się nawycinałam;)

Przyznam, że przez to oklejanie okazało się pracochłonne...tym bardziej, że do wykonania miałam kilkanaście takich "cafe-pisanek", w końcu ozdoby muszą pojawić się na wszystkich stolikach...

Dawno nie decoupagowałam, więc trochę powróciłam do dawnych metod zdobienia.

Bose nogi na sianie...bezcenne!

C.d.n...............

We all love spring!

2011-03-28T05:59:00.000-07:00

Wszyscy pławimy się właśnie w pierwszych promieniach wiosennego słońca. Tego uczucia nie można porównać z niczym innym! Bezcenne...Cudowne! Uwielbiam wiosnę, z wszystkimi jej dobrodziejstwami! To wręcz prawdziwa miłość!

Chciałabym zaprosić Was do zabawy :
1) Zaprezentujcie na swoim blogu zdjęcie, które samo w sobie mówi :
" I LOVE SPRING" .
2) Zaproście do zabawy 3 osoby informując je o tym w komentarzu.

Ja chciałabym zaprosić do zabawy dziewczyny, których zdjęcia uwielbiam:
- Elle
- Ushii
- Atenkę

Może dzięki tej zabawie powstaną jakieś cudne zdjęcia? kto wie...

Już nie mogę się doczekać podziwiania Waszych fotek :)

Tymczasem pozdrawiam Was wiosennie!

I LOVE SRING!

Pierwsze wiosenne kwiatki nie tylko w wazonie...

2011-03-25T05:48:00.000-07:00

Post co prawda z pewnym opóźnieniem, ale :
Czy może być coś cudowniejszego niż pewne trzy słowa razem wzięte??? -Pierwszy Dzień Wiosny! PIERWSZY- cudowny, bo pierwszy, otwierający... a za nim cała masa słonecznych, ciepłych poranków....
DZIEŃ - niesamowity, bo dzień wydłużył się na naszych oczach, rozciągnął do rozmiarów godnych ochów i achów...
WIOSNY - bo okulary słoneczne, bo tulipany, bo stokrotki...

PIERWSZY DZIEŃ WIOSNY - bo pączki na drzewach, bo radosny świergot ptaków, bo bezkresny błękit nieba...

Twórczo nie za wiele się u mnie działo. Rozjazdy, wyjazdy, rozbiegany maluch...
Pomysłów wiele,mam nadzieję, że wszystkie w końcu doczekają się realizacji. Na pierwszy ogień pójdą mebelki, bo surowe czekają na swojego wybawcę w postaci pana Białego Pędzla ;)
Ale to za jakiś czas.

Na razie skromnie, małe serduszko, które zadomowiło się na oknie sypialnianym. Takie robótki powstają szybko, wystarczy mała, wygospodarowana chwila dla siebie ( pojęcie dość abstrakcyjne - przyp.red.) i miły dodatek gotowy. Jako wypełnienie stosuję puch z poduszek Ikeowych. Nadruki ciągle nietransferowe ;)

Posypało kwiatami po całym domu. Na stołach tulipany, na oknach stokrotki, na komodach szafirki...

Kwiatki w mojej garderobie i na moim nosie:)

PIERWSZY DZIEŃ WIOSNY - bo okulary słoneczne, bo baletki zamiast kozaków, bo zwiewne tuniczki zamiast golfów...

Pierwsze prawdziwie wiosenne dni przywitaliśmy w Warszawie.

Słońce wyzwoliło we mnie taką radość, ciekawość i ekscytację, że hej!

Na przemian zakładałam i zdejmowałam z nosa okulary słoneczne. A co tam! niech razi, niech oślepia, niech narkotyzuje! Czekaliśmy na to w końcu dłuuugie miesiące.

Migawki ku pamięci:

I jeszcze mały rajd po sympatycznych wystawach ;)

Samych słonecznych i radosnych dni Wam i sobie życzę!

Miłego weekendu!

Stara miłość nie rdzewieje...

2011-02-17T14:12:00.000-08:00

Moje pasje to moje miłości. Jedne są młode, dopiero co odkrywane przeze mnie, inne stare, czasem na chwilę uśpione...

Obok tych największych, jak fotografia i projektowanie wnętrz, odżyła właśnie jeszcze jedna...Uśpiona z różnych przyczyn, jednak wciąż obecna w moim sercu...Co to takiego? Gra na pianinie.

Od najmłodszych lat uczęszczałam do szkoły muzycznej. I choć wtedy nie raz zazdrosnym okiem patrzyłam na koleżanki fikające na trzepaku, podczas gdy ja musiałam ćwiczyć grę, szybko poczułam, że warto było.

Pianino zostało w moim rodzinnym domu, a ja od dawna marzyłam aby i w moim własnym domu rozbrzmiewały dźwięki klawiszy.

Od kilku tygodni spełniłam sobie to moje marzenie. Zakupiłam stare, piękne pianino, które na dodatek idealnie wpisuje się w klimat, charakter i wystrój domu - tak, tak! pianino shabby chic!

Dźwięk takiego starego instrumentu jest niesamowity. Klawisze wybrzmiewają gdzieś tam swoją historię, a ja powróciłam do swojej miłości sprzed lat...I nie dość, że potwierdza się porzekadło z tytułu dzisiejszego posta, to jeszcze okazuje się, że pamięć moja także nie zardzewiała jeszcze..wystarczyło, że przyłożyłam tylko ręce do klawiatury a same popędziły one po klawiszach, wygrywając wszystkie wyuczone przeze mnie kiedyś utwory...Codziennie też powstają teraz nowe...Przyjemność jest niesamowita! a jak się człowiek przy okazji relaksuje! i ukulturalnia tak jakoś;)

Zobaczcie o czym mowa :

A jakie są Wasze nierdzewiejące miłości?

Hasta luego!

W temacie miłości...

2011-02-14T02:57:00.000-08:00

Niech już będzie, choć za Walentynkami jakoś szczególnie nie przepadam.
Jednak motyw serca w domu może być całkiem przyjemny i to całorocznie, nie tylko od Święta.
Dziś tylko trochę zdjęć w temacie miłości...

Zdjęcie poniżej z dedykacją dla Ushii :)Tak mi się jakoś od razu skojarzyło:)

Sympatycznego dnia, Moje Kochane!

Retro drobiazgi.

2011-02-06T07:16:00.000-08:00

A raczej inspirowane na retro..Do sypialni uszyłam ostatnio płócienną poduszkę, ozdobioną starą grafiką.
Połączenie zwykłego płótna , czarno-białego druku starej fotografii i delikatności koronki jest jak dla mnie idealne. Niewyszukane, a przy tym piękne w swej prostocie. To tylko jedna nowa poduszka, a wspaniale podkreśliła styl panujący w sypialni. Z resztą nie tylko w sypialni, gdyż chodzi za mną po innych pokojach - jakoś tak wyjątkowo przypadła mi do gustu .Takie retro poduszki szyję wyjątkowo chętnie - powstają szybko, a efekt jest naprawdę fajny. Dzięki nim jest subtelnie, delikatnie, bez przepychu.
Grafikę drukuję na zwykłej drukarce, na idealnie wyprasowanym kawałku płótna. Cierpliwość wymagana!
Na zdjęciu uwidoczniły się linie na grafice, jednak w rzeczywistości ich nie widać.
Metoda transferowa czeka grzecznie w poczekalni , papier nabyty, ale coś jeszcze nie próbowałam tej metody i tkwię przy sprawdzonych sposobach, choć wiem , że transfer pewnie i łatwiejszy.

( Właśnie szyję nowe poszycie do wiklinowego kosza, to niebieskie wyjątkowo gryzie mnie w zęby i nijak ma się do reszty )

Tabliczki o różnych kształtach, takie po których można pisać kredą - to moja nowa miłość ;)

Oprócz tej w kształcie serca, którą widać powyżej, w domu pojawiło się jeszcze kilka innych. Oto jedna z nich - zawisła na drzwiach dziecinnego pokoiku. Biel drzwi stanowi dla niej wymarzone tło.

O kolejnych moich miłościach w następnym poście :)

Miłego niedzielnego popołudnia i wspaniałego tygodnia Wam życzę!

Ciąg dalszy docieplania...

2011-01-26T15:13:00.000-08:00

...domu oczywiście! I nie tylko mocą kaloryferów, ale mocą dodatków.

Jestem wierna klimatom retro, vintage, a wszystko co białe jest szczególnie przeze mnie upodobane..

Mam nadzieję, że nigdy nie zabraknie mi wolnych przestrzeni do ozdabiania bez ryzyka przepychu i nadmiaru bodźców.

Ostanio w sypialni przybyła mała " dekoracja ścienna", a raczej kompozycja, która dopełniła całości...

Sielsko, wiejsko i romantycznie- tak jak lubię.

Niespodziewanie kiełkuje we mnie nowa miłość...do drewnianych, starych wieszaków.ten jest baaardzo wiekowy i na dodatek " rodzinny ".

C.d.n.

kiss!

Zapowiedź wiosny??

2011-01-06T04:00:00.000-08:00

Tytuł posta przewrotny, jeśli by spojrzeć w kalendarz. Ale kto powiedział, że musimy trzymać się porządku kalendarzowego jeśli chodzi o wypatrywanie wiosny? Nikt! No właśnie! Dlatego ja już jej wypatruję i wygląda na to, że widać pierwsze efekty tego przedsięwzięcia ;)

Jeszcze kilka dni temu pisałam, że żal będzie mi chować te wszystkie - mniej lub bardziej "wydziergane"- ozdoby świąteczne. Ale już mi nie żal :) Bo jak tu być obojętnym na takie pierwsze promyki słońca wlewające się do sypialni? Nazwijcie to jak chcecie, ale dla mnie to wiosna ;)) a przynajmniej budząca się nadzieja na nią :) Od jutra zaczynam przywoływać wiosnę na całego - hiacynty na parapetach itp.! A co! Zobaczycie, że zaczaruję te śniegi tak, że zaraz ich nie będzie. Kto więc jeszcze na sankach tej zimy nie pojeździł, niechaj się spieszy! ;)

Na ścianie mojej sypialni słońce wymalowało bardzo miły dla oka obrazek. Stąd te moje marzenia o wiośnie:)

Szukam kompana(nki) do wywoływania wiosny! Jest ktoś chętny?

p.s. Refleks na lusterku dedykuję Elle ;)

Pozdrowienia dla wszystkich białokredensowiczów ślę!

Migawki świąteczne...

2011-01-02T13:46:00.000-08:00

Świąteczny okres jeszcze dla mnie trwa...brak pośpiechu, spokój, śnieg za oknem, udekorowany ciepły dom...I gdyby tak móc zostać w domu jeszcze kolejnych kilka dni, racząc się co rusz a to pierniczkiem, a to imbirowym ciasteczkiem - można by zatracić się całkowicie w tej aurze...Dopóki więc jeszcze dziś ( i jutro!) nigdzie się nie spieszę i nie wybieram - ku pamięci kilka migawek trwającej, ba!cudownie panoszącej się gdzie nie spojrzeć świątecznej atmosferze:

Aż żal mi będzie chować te moje ozdoby świąteczne...

Ale z drugiej strony w ich miejsce pojawią się niebawem - tak, tak! pierwsze zwiastuny wiosny!!!

:)))))

Dziękuję Wam Kochane za wszystkie życzenia noworoczne! Tak miło je czytać :)

Na wszystkie maile z pytaniami, postaram się wkrótce odpisać!

Tymczasem świętujmy dalej ;)

Odliczamy!

2010-12-31T02:39:00.000-08:00

Kończy nam się jeden rok, zaczyna za chwil parę kolejny. Dla mnie ten rok był szczęśliwy i udany :)
Jestem szczęśliwa i wdzięczna ...za moich bliskich, za wszystkie chwile, które spędziliśmy razem i za wszystkie radości, które razem przeżywaliśmy...Wdzięczna za każdy uśmiech, który na tych moich kochanych twarzach widziałam! Niczego więcej sobie na ten Nowy Rok nie życzę, jak tylko tego, aby spędzić go razem z moimi najbliższymi, ciesząc się zdrowiem i sobą nawzajem!!!

Wam wszystkim Życzę Tego samego!!!
Cieszcie się każdego dnia bliskością kochanych wam osób!
Niechaj nadchodzący Nowy Rok nie szczędzi nam zdrowia, powodzenia i wszelkich ciepłych uczuć!
Mam nadzieję, że spędzimy go wspólnie, poznając się i dzieląc radami, tak jak to było w tym, kończącym się właśnie roku!

WSPANIAŁEGO NOWEGO ROKU!!!

Do usłyszenia w 2011!

Idą, idą Święta...

2010-12-15T03:24:00.000-08:00

Świąteczny nastrój jak co roku, zapanował także w naszej kawiarni.
Gorąca czekolada, czy cynamonowa latte popijana wśród zapowiedzi Świąt Bożego Narodzenia , ma jakby ciekawszy smak...

Lubię zapaść się miękko w fotel, grzejąc ręce na dużym kubku z ulubioną kawą i popłynąć w tym nastroju..Szron , który zajął okna werandy, przenosi w daleki, mroźny świat...Płonące ciepłym ogniem świec Anioły, malują na swych twarzach błogi spokój i jakąś tajemnicę...Jakie będą te Święta???

Tak to już jest, że zawsze w pierwszej kolejności ozdabiam właśnie kawiarnię, a dopiero potem dom.
W tym roku udało mi się wyrobić z dekoracjami już pod koniec listopada, tak więc od początku grudnia mogłam myśleć już wyłącznie o świątecznych akcentach w domu.
Ponieważ wciąż pytacie mnie o moją kawiarnię i prosicie o jakieś zdjęcia, tym razem ONA w roli głównej :

Jadalne dekoracje są efektowne, ale mają jedną, poważną wadę...Szybko znikają ze stroików :/

Nawet oprószenie ich sztucznym śniegiem, nie zniechęci anonimowych łasuchów :)

Czy ma ktoś ochotę na kawkę???

Zapraszam :)

Pozdrawiam zimowo!

Lampiony adwentowe.

2010-12-11T08:14:00.000-08:00

Tak cudnie jest dookoła...Wszędzie biało, "puszyście" , płatki śniegu jak oszalałe wirują w powietrzu...ku uciesze dzieci i niektórych dorosłych. Jak choćby mnie :) Rzecz jasna - ciut mniej magicznie robi się w momencie odśnieżania samochodu czy skrobania zamrożonej szyby :)

Dlatego też najlepiej przydziać ciepłe, wełniane skarpety :), wyczarować sobie miły klimat i rozłożyć się wygodnie, po pracowitym dniu, rozkoszując się chwilą , popijając rozgrzewającą herbatkę.
Taki właśnie nastrój stworzyłam sobie wczoraj, kiedy to wybiła "moja godzina",( czyt. dziecię uśpione ).
Uskuteczniając jak zwykle mały, pożyteczny recykling, stworzyłam sobie całkiem miłe świeczniczki, a raczej latarenki, czy jak kto woli lampiony. Chodziły mi po głowie już jakiś czas i wreszcie znalazłam czas, by je "powołać do życia" ;) A że Adwent trwa, lampiony jak najbardziej w czas!
Pierwotna, apetyczna forma: :)

I forma mniej apetyczna, ale za to równie wprawiająca w dobry nastrój!

Nastrój świąteczny zagląda już we wszystkie kąty i kąciki w domu.

Plastry pomarańczy się suszą, pierniki "dojrzewają", grzaniec przy kominku już popijany...

...............

I tylko starajmy się, aby mieć ten spokój w domach, w sercach i nie zapomnieć PO CO TO WSZYSTKO, PO CO TE ŚWIĘTA...

Nie dajmy się ponieść szalonej wędrówce, ba, bieganinie po marketach, która gdzie nie spojrzeć jest już "uprawiana". Nie wiem jak Wy, ale ja mówię temu stanowcze NIE! Prezenty robię sama, w zaciszu uśpionego domu, relaksując się przy tym niezmiernie, a szaleństwa i szaleńców omijam szerokim łukiem!

Czego i Wam Kochane życzę!

Na koniec - moja najpiękniejsza, tegoroczna ozdoba świąteczna:

Pozdrawiam ciepło, życząc miłych, rodzinnych wieczorów w oczekiwaniu na te Święta!

Magiczny grudzień...

2010-12-02T13:05:00.000-08:00

I zawitał po raz kolejny do nas grudzień. Mróz szczypie w nosy, śnieg skrzypi pod nogami , a jego płatki migoczą magicznie niczym diamenty.Zasypany świat wygląda tajemniczo i bajecznie. Nie trzeba być dzieckiem, aby zachwycić się tym , co od kilku dni maluje się nam przed oczami.
Odliczanie do Świąt Bożego Narodzenia oficjalnie rozpoczęte. Ozdabianie świątecznymi akcentami zaczęłam kilka dni temu od kawiarni, gdyż strasznie leżało mi to na sercu. Co roku staram się wymyślać inne dekoracje, oczywiście w większości własnoręcznie wykonane i własnego pomysłu. Przy okazji zrobię" dokumentację foto" i pokażę efekt końcowy. Spędziłam 9 godzin na zmianie wystroju i nie muszę dodawać chyba, że byłam w swoim żywiole. Wyszło super , a pochwały zbierałam już w trakcie :) Bonusem dla klientów akurat przebywających w kawiarni, były moje wywijasy i pozycje niczym z jogi dla zaawansowanych, które uskuteczniałam zawieszając to wszystko.
Dekoracje w domu przybywają stopniowo i na razie raczej w formie drobnych akcentów. Ale wystarczy światełko jednego świecznika, by zrobiło się miło. Jednego...hmm...to oczywiście niewłaściwe słowo w moim przypadku, Oczywiście, że nie jednego! W samych tylko kilku ostatnich dniach przybyło mi ich aż 4, a gdyby doliczyć do tego jeszcze kilka oklejonych - czyli jakby nie było nowopowstałych świec, liczba to odpowiednie by się zwiększyła :)

Takie maleństwo , a jak cieszy :)

Wypatrzyłam swoim czujnym, łowczym okiem takie oto dwa urocze świeczniki, a raczej podstawy do świec.

W swojej pierwotnej "szacie" nie wyglądały może najgorzej, ale zdecydowanie nieodpowiednio do mojego wnętrza domu.

Co robimy w takim przypadku? Pytanie jest poniekąd tendencyjne :)

C.d.n.

Dziękuję za wszystkie miłe słowa, komentarze pod ostatnim wpisem a także cudowne maile.

Są one dla mnie bardzo motywujące! Dziękuje Wam!

Dobranoc :)

Shabby chic frames

2010-11-17T01:55:00.000-08:00

Pomysłów na kolejne ozdoby i dekoracje domu - cała głowa! Do tej długiej kolejki ustawiły się już kolejne- pomysły świąteczne. I kiedy tylko mam ku temu sprzyjające warunki, odhaczam je kolejno - a raczej losowo - jeden za drugim . Świąteczne "dziełka", które już i u mnie powstają pokażę niebawem, oficjalnie otwierając tym samym mój czas oczekiwania na Święta.
Od pędzla się właściwie nie odklejam...Ostatnio umilałam sobie czas przerabiając ramki, jak się nietrudno domyśleć - na shabby chic. Przyjemnie zagospodarowałam sobie nimi jedną pustą ścianę. Notabene - w pokoju, do którego właśnie wkroczyłam...w sensie aranżacyjnym.
Ramki pierwotnie były mniej ciekawe- w końcu czego można wymagać - 2.50 za sztukę !!! :) ale dostrzegłam ich ukryte ( bardzo mocno) piękno i ku uciesze właścicieli ,wygarnęłam cały sklepowy zapas !
Powiem Wam, że największą radość sprawia mi właśnie wynajdywanie i przerabianie takich PWU ( " Przedmiotów Wątpliwej Urody" , znacie tę grupę???) . Satysfakcja jest o niebo większa!
Ramki były szaleńczo złote i srebrne . Odtłuściłam je najpierw, pomalowałam białą farbą akrylową wodną , pościerałam miejscami papierem ściernym i umieściłam w nich kilka cennych dla mnie zdjęć. Połączenie postarzonej bieli i czarno - białych zdjęć uważam za idealne. Pokojowi nadaje sentymentalnego smaczku :

Przecieranych ramek przybywa w moim domu z dnia na dzień. Bardzo je lubię i to mój sprawdzony sposób na miły nastrój w pomieszczeniach.

Pozostając w temacie, kilka sympatycznych,shabby chic'owych pomysłów dla Was:

Ten pomysł wyjątkowo mi się podoba. Mam już pewien plan na zastosowanie go w swoim domu...

Przypadkiem okazało się, że mam coś wspólnego z Pamelą Anderson ...kto by pomyślał :)

Tym niespodziewanym odkryciem kończę mój dzisiejszy wpis, życząc Wam wszystkim wspaniałej twórczości!

Hasta luego!

Przedpokój

2010-11-07T11:02:00.000-08:00

Dzisiaj chcę przedstawić moją propozycję na przedpokój, a właściwie przedpokoik.
Uważam, że przedpokój powinien być pewną zapowiedzią tego, co czeka nas w danym domu, co znajdziemy dalej. Wizytówką , małym preludium dalszego przedstawienia.
Nie lubię, kiedy przedpokój nic nie mówi, a w zasadzie go nie ma jako pomieszczenia. A może inaczej- jest, ale potraktowany po macoszemu. Sterta butów, rzucona torba czy zapomniane parasole...
Mój przedpokoik jest naprawdę maleńki, co nie oznacza, że nie można urządzić go miło, a przede wszystkim w charakterze pasującym do całości domu.
Początkowo miał tam stanąć mebelek z mojego ulubionego, francuskiego sklepu z meblami "Maisons du monde". Problem powstał jednak przy chęci sprowadzenia mebla do Polski..
Był idealny także pod względem wymiarów :(
Oto jak wygląda( ł).

Ale w myśl zasady którą się kieruję :" Jak czegoś nie możesz dostać - zrób to sobie sam", stworzyłam sobie coś równie fajnego. Całkiem to samo, a zupełnie co innego :)

Zaczęło się od tworzenia lustra. W końcu lustro w takim miejscu to niepodważalna konieczność!

Najpierw oczywiście powstała rama pod wymiar:

( Tak, tak, farba już czeka obok! )

Następnie rozejrzałam się za ławeczką. Zależało mi na takiej najprostszej, surowej oczywiście.

I znalazłam, na dodatek na posezonowej wyprzedaży :)

( Zwróćcie uwagę, jak co do milimetra ławeczka pasuje do mojego przedpokoju! )

Surowizna piękna, idealna do szaleństwa z pędzlem!

Jestem zawsze bardzo szczęśliwa, kiedy coś po długich poszukiwaniach w końcu nabędę i od tego momentu w głowie mam tylko jedno "Malowanie!"

Do tego stopnia, że jak trafił mi się wolniejszy wieczór, taki jak to mówimy: " w podgrupach", nie umiałam go spędzić inaczej, jak tylko zabrać się do TEJ roboty. Nic mnie tak nie rozluźnia i nie relaksuje jak właśnie malowanie i tworzenie czegoś z niczego. Na tym chyba polega prawdziwa pasja, prawda?

Gdzieś miałam zdjęcie "przed", ale w gąszczu moich wnętrzarskich zdjęć, nie mogę go odszukać.

Ale nie trudno wyobrazić sobie taką- za przeproszeniem- goliznę.

Ważne, że są zdjęcia końcowe!

Pobieliłam , postarzyłam, przetarłam papierem ściernym...to co zwykle, klasyka można by rzec.

Pierwszy raz natomiast nanosiłam napis. Muszę się trochę w tym jeszcze rozeznać i podszkolić, ale że chciałam mieć już, natychmiast - zrobiłam po swojemu: przekalkowałam kontury napisu, a potem wypełniłam je akrylową farbą do drewna.

Wyszło fajnie. I mam swojego "maisona" ;)

Aż szkoda mi zasłaniać teraz tego wszystkiego płaszczami :) Ale z każda kolejną porą roku nakryć wierzchnich będzie coraz mniej, więc nacieszę jeszcze oko!

Sesja jak zwykle obfita:

Zachęcam zatem do aranżowania nawet tak małych przestrzeni.

Pamiętajcie, że po urządzeniu każde wnętrze wydaje się większe.

Pomysł był jeszcze jeden. Przyznacie , że równie, a może nawet bardziej ciekawy. Cóż, w następnym domu ;)))

Póki co, zostawiam go już Wam. Jest ktoś chętny?

Miłego aranżowania swoich wnętrz życzę!

Pozdrawiam wszystkich wnętrzarskich zapaleńców!

Przesyłka :)

2010-10-31T02:30:00.000-07:00

Kilka dni temu w moje ręce trafiła pewna przesyłka.

Jak tylko spojrzałam na nadawcę szybko zabrałam się do rozrywania papieru...Okazało się , że pod zwykłym opakowaniem kryje się drugie pomysłowe opakowanie w stylu retro...I samo już to opakowanie było swoistym , niepowtarzalnym dziełem!

Nie będę Was trzymać dłużej w niepewności - prezentami zasypała mnie nasza Kochana Atena z Drewnianej Szpulki! i w zasadzie nic więcej nie muszę dodawać, ten pseudonim mówi sam za siebie.

Atenka, nie dość, że przemiła, ciepła i pozytywna osóbka, to jeszcze utalentowana ponad miarę! Ugruntowujemy się w tym przekonaniu wciąż na nowo, po kolejnym dodanym przez Nią poście!

Anetko, jeszcze raz dziękuję Ci, Kochana!!! Otrzymać takie cudności i to zupełnie bezinteresownie to taka rzadkość w dzisiejszym świecie..co innego w tym naszym blogowym, niby wirtualnym, a jakże prawdziwym i ciepłym światku :)

Zobaczcie same, te wypieszczone "cukierki", które tak ogrzały mi serducho!:)

A wszystko tak estetyczne, dokładne i subtelne, że rozpłynąć się można z zachwytu :

Woreczek i saszetka wypełnione są cudnie pachnąca lawendą...

i tylko jeden mam problem, biegam po domu i nie wiem gdzie najlepiej zawiesić te cudności , aby w pełni wyeksponować ich piękno :)

Pozdrawiam Was Wszystkie i życzę wspaniałej niedzieli!

Historia pewnej miłości...

2010-10-25T12:27:00.001-07:00

Aranżacje wnętrz, to coś co kocham ponad wszystko...

I od kiedy tylko pamiętam, zawsze wykazywałam w tym kierunku tak zwane "ciągoty".

Najpierw własnoręcznie wykonywane domki dla lalek - tworzone gdzie popadnie. Takie przenośne - w kartonie, w których to wszystko poprzyklejane było wikolem, aby skrupulatnie zaprojektowane pokoiki i mebelki nie przemieszczały się w czasie moich wędrówek po piętrach bloku.

Dobrze pamiętam moje telewizory robione z pudełek od zapałek. Tak bardzo dbałam o moje lalki, Anitkę i Zosię, że aby oszczędzić im rutyny, zmieniałam im co jakiś czas "kanał", przyklejając nowe obrazki na "kineskop" (Najczęściej z historyjek po gumach Kaczora Donalda ).

Pewnego dnia uświadomiłam sobie, że taki przenośny dom to trochę dziecinada i stworzyłam bardziej dorosły projekt - domek ukryty w wolnej szafce mojej meblościanki ( pamiętacie te poczciwe meblościanki, z których to łóżek lądowało się w nocy w tzw. rowie??). Szyłam ( jak umiałam wtedy ) firanki, zasłonki dla lalkowego domku. Już wtedy potrafiłam być bardzo zdeterminowana w poszukiwaniu odpowiedniego wzoru. I kiedy mama nie widziała, buszowałam w jej szufladach...odcinałam sobie kawałek jakiegoś ciucha i już!

Moim przedmiotem westchnień była też pewna gablota, która stała przed Fabryką Mebli. Mieściły się w niej cudne miniatury proponowanych mebli, urządzone w kilka propozycji pokoi. I choć miejsce to było dość oddalone od naszego miejsca zamieszkania, wszystkie spacery musiały obowiązkowo zahaczać o tamto, magiczne dla mnie miejsce.

Jako nastolatka sprawdziłam wszystkie możliwe ustawienia tapczanu w moim pokoju, a także średnio raz na pół roku zmieniałam tapetę na ścianach. Miałam taki swój sposób na rodziców, że poprostu zanim oni wracali z pracy,ja już miałam z pół pokoju zdartą tapetę i...nie mieli wyjścia - musieli się zgodzić na tapetowanie!

Swego czasu odkryłam też, że wygląd szafy można bardzo łatwo i przyjemnie zmienić.( Wtedy nie znałam jeszcze tych metod co dziś!) Kupowałam więc okleinę z rolki i ciach! szafa jak nowa - raz była czarna , raz biała, zależnie od momentu dojrzewania ;)

Kiedyś to znowu , niedzielnym przedpołudniem, zaczęłam malować szafki, przypadkową farbą, jaką znalazłam w domu. I choć nie dopuszczałam do siebie myśli, że pomysł jednak nie jest najlepszy, w pewnym momencie musiałam jednak spasować. Przekluczyłam pokój dla niepoznaki i w towarzystwie rozpuszczalnika i czapki na nosie, zatarłam ślady mojego nietrafionego przedsięwzięcia.

Przeprowadzka z rodzicami z bloku do domu była dla mnie rajem. I to nie tylko z oczywistych względów., Zostałam mianowana ( a może sama się mianowałam ?) głównym projektantem i dekoratorem całego domu.

Raj był tym większy, że nie musiałam rzecz jasna za to wszystko jeszcze wtedy płacić ( Ach..co za czasy...)

Nie muszę chyba nadmieniać, że dynamika mojego pokoju była nieporównywalna z niczym...Romantyczny klimat utrzymał się jednak najdłużej. Miałam przecudną tapetę w biało-kremowe, pionowe paseczki, z wyszukanym gdzieś za granicą bortem z subtelną kokardką..Komoda - rozrysowana przeze mnie i zamówiona w wymyślonym przeze mnie kolorze u stolarza.

Obraz z weneckimi gondolami wiozłam z Lyonu autobusem, lustro na panieńską toaletkę targałam w ulewnie pociągiem.

Fotel wnosili mi oknem z tarasu, bo wyrysowana przeze mnie forma nie zmieściła się w drzwiach.

Mogłabym opowiadać i opowiadać..

Moje poprzednie mieszkanie w kamienicy- z jednopoziomowego przerobione na dwupoziomowe.

Style zmieniane - od nowoczesnego do sielskiego.

Nie wiem jaką drogą się to roznosi , ale zaraziłam tą chorobą mojego męża jakiś czas temu. choć stadium ma mniej groźne, bo czasem powtarza mi " uspokój się, dziewczyno". Wybacz mężu, ale obawiam się, że może być tylko ze mną gorzej! :)

W naszej kawiarni mam też nie złe pole do popisu. Kawiarnia ma 7 lat, wystrój zmieniany x razy, z czego w zeszłym roku baaaardzo konkretnie.Totalnie. A największą radością jest dla mnie często zadawane przez klientów pytanie :" Kto wam wystrój projektował ?"

Urządzanie naszego obecnego domu, w którym mieszkamy od pół roku, to już osobny temat i totalna Nirvana...

Na razie jestem wierna klimatowi sielskiemu i co rusz coś pobielam, przecieram.

Tak więc jak widzicie siedzę w tym po uszy od dawna :)

W moim ostatnim poście dopatrzyłyście się na drugim tle konsolki. Miałam ją w końcu pokazać, bo zmajstrowałam ją już jakiś czas temu.

Rozrysowałam, zamówiłam surową...

Pacnęłam tu i ówdzie...( przy okazji także inne drobiazgi )

No i mam!

Co prawda szukam jeszcze jakieś dużej latarni, aby choć trochę zasłonić jeszcze kaloryfer.

Tak więc aranżacja wokół nie jest jeszcze ostateczna.

Dziękuję za miłe słowa i życzonka dla mojego roczniaka! Jesteście wspaniałe!

Atence bardzo dziękuję za wyróżnienie dla mojego bloga, którym mnie uraczyła! Atenko, otrzymać je od Ciebie to zaszczyt!!!

W wolnej chwili przekażę je dalej.

Pozdrawiam Was Kochane wieczornie.

Jestem nieustannie pod wrażeniem Waszych prac.

Od Was czerpię inspiracje i pomysły.

Tymczasem!

(Nie)zwykła codzienność...

2010-10-14T02:37:00.000-07:00

Najlepsze w życiu dostajemy za darmo...każdego dnia na nowo...i uwielbiam to uczucie w sobie, kiedy po raz kolejny przekonuje się o tym, na własne oczy, na własne uszy, czy na własne serce...Na co ten ciągły pośpiech, mijanie w przeciągu tyle pięknych obrazków , jakie maluje przed nami codzienność???

Niebo, niczym bezkresna makieta..Wita mnie każdego dnia, codziennie w inny sposób i dobrze już wie, co mi przyniesie ten dzień. A ja w nadziei na szybsze odkrycie przyszłości, zaglądam pod każdą chmurkę...

Śpiąco słodko moje dziecko, które zaraz zacznie swój kolejny dzień..Jeszcze o tym nie wie, ale nauczy się dziś wiele cennych umiejętności i ugruntuje już te nabyte - jak choćby dawanie mamie buziaka.

Rozczulające minki mojego dziecka, które z wielkim zainteresowaniem i czujnością obserwuje właśnie muchę... :)

Uśpiony wieczornie dom, kiedy to można w ciszy i spokoju posiedzieć z ukochana osobą..

Czy choćby marschmallow'y pąsające wesoło w słoiku na słodycze ;)

Marshmallow'y znalazły się w moim domu nieprzypadkowo.

W miniony poniedziałek mieliśmy Bardzo Ważne Święto.

Nasz Dawidek świętował swoje pierwsze w życiu urodzinki!

Postanowiłam zadbać o maksymalnie kolorowy , urodzinowy stół.

Od kolorowej zastawy po kolorowe polewy .

Oto jak wspomniane marsmallow'y skończyły:

Polewa smakowała wyśmienicie!

Wypiekami już od rana pachniało w całym domu...

Polewa na babeczki została zrobiona z niezastąpionych , poczciwych krówek.

Wspaniałej, (nie)zwykłej codzienności i Wam Kochane życzę!

Dziękuję Państwu za uwagę ;))

Moje pożegnanie lata...

2010-09-24T12:26:00.000-07:00

Żegnałam, żegnałam i pożegnać nie mogłam..
W ostatni dzień (kalendarzowego) lata, wygospodarowałam sobie całkiem przyjemny skrawek popołudnia.
Rozsiadłam się niespiesznie (!) na tarasie i nie mogłam się wprost nadziwić, jaką cudowną wręcz symbiozę stworzyło odchodzące na moich oczach LATO , z witającą się właśnie z nami JESIENIĄ...
Jeszcze to niby letnie słońce rażące w oczy, a już dostrzegalna, swoista kompozycja rudości, burgundu i zgniłej zieleni...
W tym stanie skupienia i dumania siedziałam jednak niedługo, gdyż to, co malowało mi się przed oczyma, było ZBYT piękne, aby tylko na to patrzeć...Co zrobiłam? oczywiście, jak to zwykle w takich momentach sięgnęłam po aparat i, (jak to zwykle w takich momentach) wpadłam w szał robienia zdjęć...
Za każdym razem nie mogę się uwolnić od myśli, co też myślą o mnie sąsiedzi, że ADHD, to już stwierdzili pewnie dawno: "najpierw : JEST. Wchodzi na taras. Siada...Posiedzi minutę, by po chwili wrócić..Już nie sama, ale w towarzystwie-mniejszym lub większym...zawsze swoistym...Rozstawia, przesuwa...I - spustom migawki nie ma końca. POTEM usiądzie...pomyśli...by po chwili wstać i poprzesuwać, porozstawiać...I - spustom migawki ponownie nie ma końca. NASTĘPNIE przyniesie sobie kawę, by na chwilę spocząć, zrobić łyka...po czym znów sięgnie po aparat...A kiedy to już w ilości zadowalającej popstryka, czasem ( choć nie zawsze ) usiądzie i rzeczoną kawę dopije. Częściej jednak cały majdan, pieczołowicie w ostatnich minutach rozkładany, przestawiany i obfotografowany - po prostu zwinie i zamknie drzwi tarasu, ciesząc się niezmiernie i pozostanie w stanie euforii do wieczora " Tak myślę w skrócie opisaliby mnie moi sąsiedzi :)
Ale co tam, ważne , że oddaję się swoim pasją na całego, prawda???
Fotorelacja z mojego pożegnania lata :

Jesiennie zrobiło się także w jednym momencie w moim aneksie kuchennym.

Piękno hortensji zatrzymane w ostatniej chwili..Do podziwiania i dumania do następnego urodzaju..

W tle obrazki z serii sztućcowej, które zrobiłam sobie w momencie zgrywania zdjęć :)

Taka mała rzecz, a ile zmieniła! i jak cieszy!

Ja tu sobie pstrykam, tworzę, kombinuję - patrzę, a mój synek co??? też tworzy i kombinuje! tyle, że po swojemu :)

Adios Amigos!

Hasta luego!

Luźny wpis wrześniowy...

2010-09-19T10:56:00.000-07:00

W takie dni jak dzisiejszy, nie sposób narzekać na to, że jesień mamy u progu...

Choć mój ogród - jako , że pierwszoroczny, nie jest jeszcze zbyt wybujały, to jednak nawet jego skromność przemalowała się kolorami jesieni...W promieniach wrześniowego słońca rośliny wyglądają jakoś tak dostojniej...nie macie takiego wrażenia?

I gdyby jesień zachciała nam się malować tylko i wyłącznie takimi obrazami, to cudnie by było i milucho.

Jak będzie w tym roku ? zobaczymy...

Wczoraj, po zakończeniu mojego dnia pracy, mąż zaskoczył mnie małym,słodkim co nieco :)

Nie myślcie , że z cukierni te pyszności! Istne hand made by my husband :

I aby Wam ślinka za bardzo nie ciekła, dodam, że już śladu po nich nie ma.

Dawidek jeszcze gardzi takimi specjałami..woli swoją kaczuchę :)

Tymczasem!!!

Audrey na urodzinach...

2010-09-03T03:27:00.000-07:00

Zaczął nam się wrzesień. I choć przywitał nas nieciekawie - deszczowo i zimmmmno- dziś znów - zupełnie jak w letnie dni - dom od rana pozalewany słońcem i nastrój iście letni!
Zdałam sobie właśnie sprawę, że to wyjątkowy dla mnie wrzesień, jakiego jeszcze nigdy nie było!Przede wszystkim pierwszy wrzesień w towarzystwie mojego synka. Jeszcze rok temu o tym czasie był taką malusią dziewczyneczką :) a ja zastanawiałam się jaka będzie...Wtedy oczekiwałam córeczki, a dziś patrzę z radością na uroczego synka, który usilnie próbuje się " pionizować",wstaje już sam na nóżki , raczkując pociesznie przemieszcza się na różne sposoby po całym domu.
To także pierwszy wrzesień spędzony w nowym, wyczekiwanym domu. Cudnie jest wyjść na ogród i zaciągnąć się wrześniowym powietrzem. Wspaniałe, konkretne zmiany :) !

Za wiele nie tworzę ostatnio. Przynajmniej nie w sensie tworzenia samego w sobie..Nadal tempo podkręcone u mnie, ale teraz tylko przywyknąć do nowych sytuacji , ujarzmić je, oswoić i w towarzystwie melisy powinno iść ku spokojnemu.
Nasze poprzednie mieszkanie doczekało się właśnie nowych lokatorów, młodych i o duszach artystycznych.
Moja Audrey Hepburn, która zerka z niejednej ściany w tamtym mieszkaniu, będzie ich pilnować i obserwować.
W temacie Audrey pozostańmy.
Moja młodsza siostra świętowała niedawno swoje 24 urodziny. Nie jestem najlepsza w kupowaniu prezentów na czas. Ale ostatnio udaje mi się na ostatnią chwilę wymyślić coś, co mogłabym własnoręcznie przygotować. Siostra podobnie jak ja , lubi Audrey Hepburn i zbiera przedmioty z jej wizerunkiem..Pomyślałam, pomyślałam, aż wymyśliłam! Zrobiłam podkładki pod filiżanki. Wyszło całkiem sympatycznie :) Muszę tylko popracować nad tym, aby nie robić tego "za pięć dwunasta" ( w moim przypadku raczej nawet dziesięć po dwunastej ). Będzie wtedy spokojniej, a prezenty nie będą przynajmniej takie " gorące", tzn. np. pachnące farbą ;////

Zdjęcia conajmniej średnie, bo robione w pośpiechu, pierwszym lepszym "czymś"..

Zostałam zaproszona przez Atenę do zabawy w !10- tkę.

A więc, oto co lubię :

Lubię szczerych ludzi..Którzy są sobą, nikogo nie udają i pozwalają sobie i innym na błędy.

Lubię spokój.. Taki w powietrzu, bez pośpiechu, bez nerwów ( swoich i najbliższych ).

Lubię obdarzać ludzi uśmiechem i widzieć w oczach innych taki bezinteresowny, łagodny uśmiech.

Lubię (uwielbiam) patrzeć jak moje dziecko poznaje świat.

Lubię popatrzeć sobie czasem w niebo..Tak poprostu..

Lubię marzyć..

Lubię ( uwielbiam ) tworzyć coś z niczego, przywracać do życia stare przedmioty..

Lubię ( uwielbiam ) aranżować i dekorować wnętrza.

Lubię (uwielbiam ) chleb z miodem.

Lubię, kiedy wszyscy dookoła mnie są szczęśliwi i zadowoleni.

..Szukam, szukam po blogach i wszystkie za Was już w zabawie uczestniczyły :)

A! I najważniejsze. Dziękuję Wam Kochane za tyle miłych słów pod ostatnim postem i za te wszystkie życzonka rocznicowe! Jest mi ogromnie miło! :))

Pozdrawiamy wrześniowo! ja i mój rozchichotany Chichot!:)

Rocznice Sierpniowe.

2010-08-21T14:05:00.000-07:00

Sierpień to w naszej rodzinie miesiąc szczególny...Druga połowa miesiąca to u nas swoisty maraton świętowania..Prym wiodą tu wszelkie rocznice, a to zapoznania , a to urodzin, a to wreszcie te najmilsze - rocznice ślubu..Złożyło się tak, że tenże maraton od 3 lat otwieramy MY swoją rocznicą ślubu...
Uwielbiam ten dzień, przepełnia mnie w nim radość i wiele ciepłych uczuć...lubię się rozmarzyć ... dwoje całkiem obcych sobie niegdyś ludzi, dwie oddzielne istoty, odrębne życia toczące się swoim rytmem...
a marzenia??? okazuje się , że te same...i być może to właśnie one skrzyżowały nasze drogi - najpierw małą ścieżkę, aleję , by w końcu utworzyć pewną, twardą, stabilną , wspólną drogę...
Mimo nawału zajęć od bladego świtu do późnego wieczora, zależało mi by stworzyć dla Mojej Najukochańszej Istoty jakiś miły prezent tego dnia. I wiedziałam, że albo zdążę z wszystkim - z prezentem i kolacją i będzie wspaniale, i romantycznie, albo Mały Obywatel pełniący niejako funkcje dyktatorskie w naszym domu ( kto zgadnie o kim mowa? ) trochę nagnie moje plany i będzie klops...jeden wielki.
I mimo iż usypianie maludy się przeciągnęło, ja w powijakach, maszyna ledwo na stół wytargana, kolacja jeszcze w półproduktach, mąż kołatką prawie do drzwi puka- zdążyłam i z chwilą zapalania ostatniej świeczki, Mój Oczekiwany Rocznicowy, wszedł do domu.
Kolacyjnie - pierwszy raz w życiu robione tortille. Wyszły znakomicie , że tak nieskromnie powiem, choć zawsze sobie obiecuję, że w ważnych momentach i to jeszcze na szybko , nie będę eksperymentować ( mam złe doświadczenia z tortem kajmakowym ://// )
Prezentowo - Poduszka , od A do Z hand made...może mało męskie, ale za to romantyczne...a w końcu o romantyzm tu najbardziej chodzi...A przy okazji i moje oko będzie cieszyć:) ( to powinno być małymi literami - przyp. red. )
Poduszeczkę wręczałam jeszcze ciepłą, a ostatnią nitkę obgryzłam zębami w momencie dźwięku kołatki do drzwi. Jeszcze igła mi w maszynie poszła, stopka się rozpadła, jedna tortilla lekko przypaliła...ale kto to tam wie i kto o tym będzie pamiętał...liczy się, że było wspaniale, romantycznie i tylko we dwoje...

W międzyczasie ( co to w ogóle za słowo?) zrobiłam sobie niespodziewanie całkiem przyjemny obrazek. Drukarka była w trakcie drukowania na płótnie , a ja napotkałam tą sympatyczną panią w necie. Ona zalotnie mrugnęła do mnie i teraz mieszka sobie w moim domu. ( wiem, wiem, to już trzeba leczyć...)

A nasz dzień zaczął się w kolorze ciemnego fioletu...eustoma - moja miłość ( jedna z wielu )

Dostałam od Męża wielki bukiet..Chyba już w końcu wszyscy nauczyli się, że jeśli kwiaty dla mnie - to tylko "luzem", żadnych kwiaciarskich "złotek" i kokardek...( I broń Boże pomarańczowe róże !)

Tuż za naszą rocznicą ślubu swoje urodziny obchodzi moja młodsza siostra. Ale o prezentach dla jubilatek w następnym poście.

Dziś swoją rocznicę ślubu obchodzili(by) moi Kochani Rodzice...i choć od 4 lat nie jest to już to tak radosny dzień jak kiedyś, jednak zawsze pozostaje dla nas wszystkich szczególny, pamiętliwy i na swój sposób miły.

Z tej okazji zrobiłam ze zwykłej tablicy korkowej - na którą to już od dawna się czaiłam - swoiste tło, takie trochę retro, udaje że ma trochę lat, że niby stare...ze ślubnym czarno-białym zdjęciem Rodziców prezentuje się - myślę - właściwie. Uwielbiam stare ślubne zdjęcia...

I znów w " międzyczasie" - nawinęło mi się surowe lusterko, a że wszystko co surowe i drewniane uwielbiam, oczywiście je postarzyłam. Tworzy teraz zgraną parę "staruszków" z w.w ramką.

A w poniedziałek Moja Kochana Mamusia ma swoje urodzinki. Osiemnaste rzecz jasna! już prezent dla niej "się robi"...

Jest tu ktoś w ogóle o tej porze???

Pozdrawiam wszystkich mniej lub bardziej uzależnionych.

Szczególnie nową członkinię Madzię:)

Stało się - wtargnęłam do pokoiku synka !!! cz.2.

2010-08-16T12:35:00.000-07:00

Leje, burza...pochmurno...Na Waszych blogach także dziś jakoś jesiennie! Tu nastrojowe świece, tam znowu ciasteczka niczym na Boże Narodzenie ... Poczułam , że lato w końcu nam się skończy i wejdziemy właśnie w takie tematy...Dlatego chcę uchwycić różne aspekty lata, z jego zapachami, smakami, kolorami...a moimi odczuciami, czynnościami, myślami...
Obecny czas wyjątkowo u mnie zakręcony...a raczej podkręcony. W kawiarni - jak to latem - klientów w brud!!! cieszy, ale też wymaga wzmożonej pracy nas wszystkich , od samego rana do samego wieczora.
Jakiś czas temu wprowadziliśmy do menu przeróżne sałaty. Nie bylibyśmy sobą, gdybyśmy ich " nie podrasowali" autorsko..Smakują znakomicie, a co najważniejsze - wyglądają mega oryginalnie! ( kolejność zamierzona!) Trochę to nie skromne, ale tym razem sobie pozwolę, gdyż klienci mnie do tego upoważniają...Wychwalają w niebogłosy! Ostatnio jeden pan, należący raczej do grupy " ą-ę " i niezapowiadający się na takiego, co to chwali - rzekł, że do naszego hasła ( Najlepsza kawa w mieście) dopisałby jeszcze NAJLEPSZE SAŁATY W POLSCE! :) Takie momenty naprawdę baaardzo cieszą. I motywują !
Dodatkowo otwieramy teraz jeszcze sklep i...znowu remonty, remonty, remonty...Ale człowiek potrzebuje do życia wyzwań! :)

Po tym przydługim jak zwykle wstępie przejdę do meritum, czyli do tytułowego Dawidkowego pokoiku - kolejnej obiecanej odsłony ( brzmi szumnie a o drobiazg chodzi )
Retro - poduszki z motywem dziecięcym prezentowałam w poprzednim poście..Tak mi się ten wzór spodobał, że mimo iż nie jestem zwolenniczką " komplecików a'la buciki i torebeczka", dorobiłam jeszcze wieszaczek..A raczej przerobiłam pewną deseczkę...Ale nie byłabym sobą, gdybym nie wykopała i nie przywróciła do życia kolejnego nieużytku.
Teraz wreszcie mam na czym zawiesić szatkę , którą to uszyłam i podarowałam mojemu bobaskowi kiedy przyjmował Sakrament Chrztu Świętego.Wówczas nie byłam jeszcze szczęśliwą posiadaczką maszyny do szycia, ale upór wygrał z niemocą..

A! Lavendula skromna, ale pachnie i cieszy podwójnie - bo to pierwszy i jedyny zbiór z mojej "plantacji".....
( dużo dziś tych szumnych słów )
Trele- morele, dosyć gadania, oto co wyszło:

Rameczki shabby chic'owe to mój nieuleczalny nałóg....Ale przynajmniej nie palę i nie piję ;))

Tylko po co to wszystko, skoro wspominany tu wielokrotnie obywatel D., od jakiegoś czasu wyjątkowo upodobał sobie sypialnię rodziców :/ HELP!

Mój Muchomor - Dwuzębnik Niepospolity :

Pozdrawiam wszystkich zaglądających i dziękuję za miłe słowa pod poprzednim postem!

Stało się...wtargnęłam do pokoiku synka! cz.1

2010-08-04T10:20:00.000-07:00

I to z impetem! Od jakiegoś czasu był on na mojej mapie, mapie domowego wędrowcy - artysty :)
Poszalałam, oj poszalałam! Mój mąż jak wychodzi teraz z domu , to z uśmiechem na twarzy mówi do Dawidka : "tylko pilnuj, żeby nam mama całego domu nie przemalowała :) "...no,tego nie mogę obiecać!
Nim pokażę com tam Ci ja zmajstrowała, chciałam o refleksji jaka mnie naszła " podczas"..
A mianowicie, że nim nastał ten przyjemny moment wojowania pędzlem w pokoiku dziecinnym, musiało minąć trochę czasu..Najpierw nasze dzieciątko było w planach, później w staraniach ...by w końcu zaistnieć..najpierw w bladziutkiej kreseczce na teście ciążowym, która to przybierając na sile wyzwalała z sekundy na sekundę coraz większą radość w nas... Następnie w motylich skrzydłach, kiedy to poczułam pod sercem pierwsze, delikatne muśnięcia jego małych stópek ( lub rączek )...Później niezidentyfikowany embrionik przerodził się w informację " Dziewczynka "...jej, córka...Weronika - to było jasne! Rosnący powolutku brzuszek towarzyszył mi przez całe lato, w towarzystwie nieproszonych mdłości..Decyzja :dom! wspaniale! próby różowych i wrzosowych kolorów do pokoiku..I ten moment, kiedy to dzieciątko podjęło swoją pierwszą w życiu decyzję : Wychodzę! Skurcze, porodówka, nieocenione wsparcie mojego Kochanego Męża i......Niespodzianka roku! być może życia! :))) "JEST SYN!!!!" :) Podwójna radość, podwójny szok :)
A teraz jak nigdy nic, majtam sobie pędzlem, a w sercu rozpiera mnie miłóść , przeogromna radość i ...artystyczne szaleństwo! A tego posta piszę między jedną a drugą łyżeczką, którą właśnie to karmię tą najsłodszą , jednozębną mordeczkę, co to właśnie nauczyła się mówić " bam" na upuszczane przedmioty :)
Po tym przydługim wstępie - oto moje ostatnie " dzieła":
Najpierw komody..znane zapewne wszystkim ikeowe komódki , które to w oryginale miały wątpliwej urody, przejrzyste fronty. Trochę ktoś nie pomyślał, gdyż wszystko ,co było w szufladach prześwitywało...Irytowało mnie to strasznie! a co robi w takiej sytuacji nieuleczalnie chora na chorobę " białego pędzla" ??? pytanie jest niejako retoryczne...

Ciekawe, czy w takiej wersji znalazłyby klienta??

Mojej nowej maszynie do szycie nie daję za dużo wytchnienia. Ostatnio idzie produkcja poduszek, poszewek i naszywek. Mam taki swój ulubiony motyw z dziećmi, który to sobie wydrukowałam na płótnie , obszyłam koroneczką i naszyłam na uszyte wcześniej podusie..a, że nie mogłam się zdecydować czy białą koronką obszyć, czy beżową, powstały dwie niemal identyczne..Krzesło po liftingu znacie z poprzedniego postu...

A to jednozębny mieszkaniec rzeczonego pokoiku co to 9 miesięcy dziewczynę udawał:

Część druga posta niebawem ...

Pozdrawiam Was wszystkie gorrrąco, dziękując za przemiłe wpisy pod poprzednim postem!

Wisieńka na torcie czyli wykończenie okna...

2010-08-01T03:30:00.000-07:00

Po pierwsze chciałam baaardzo podziękować za wpisy pod ostatnim postem - za ciepłe, serdeczne życzenia imieninowe od Was, Kochane Koleżanki! Jest mi ogromnie miło..Pozostaje mi tylko zaprosić Was wszystkie na zaległą imieninową kawkę!

Zawitał sierpień , a wraz z nim kolejny rzut truskawek! Ja truskawek nigdy nie mam dosyć i aż żal pomyśleć, że wkrótce zakończy się ich beztroskie podjadanie. W domu panoszą się również borówki i jagody .I choć od początku sezonu owocowego obiecuję sobie, że poczynię małe zaprawy, póki c na zbieraniu małych słoiczków się kończy. I na ofotografowaniu ich z każdej strony...

W moim "atelier" dużo się ostatnio działo..Nowy nabytek w postaci maszyny do szycia , od razu poszedł ostro w ruch..Cieszę się z niej strasznie, bo była brakującym elementem w tej całej mojej twórczej układance..Owszem, szyłam ręcznie, ale zajmowało to często zbyt dużo czasu - a ja jestem niecierpliwa i lubię mieć tu i teraz, szybko i od ręki.
Zaczęłam od wykończenia roletek w sypialni. Uszyte i zawieszone były już dawno, ale dla mnie wciąż niesatysfakcjonujące. Wynalazłam w necie grafikę, przeniosłam na bawełnę, obszyłam koronką i voila!
Pierwsze śliwki co prawda trochę robaczywki, ale przynajmniej od początku do końca moje własne, niepowtarzalne.

Ostatni czas był wyjątkowo twórczy. Dokończyłam wszystko co było napoczęte, każde pomieszczenie otrzymało coś nowego, ale podzielę to na kolejne posty, by nie było chaotycznie i przydługawo..

No, może pokażę jeszcze krzesła, gdyż będą one stanowiły tło do kolejnych prezentowanych prac.

Krzesełka zyskały nowy look, świetnie wtapiają się teraz w klimat i charakter pomieszczeń. Nałożyłam kilka odcieni szarości i biel , a potem wszystko przetarłam. Nieskromnie powiem, że jestem zadowolona z efektu:

Tymczasem pozdrawiam niedzielnie!

Imieninowo...

2010-07-27T06:34:00.000-07:00

Mimo, że jestem całkiem dużą dziewczynką, imieniny obchodzić lubię..nawet bardzo.
Pamiętam, że jako ta mała Ania, czekałam na ten dzień z wypiekami na twarzy..Tyle prezentów!! i te dziecięce "domówki", a na nich gry, zabawy,desery lodowe, oranżada i sterty kanapek, które zjadałyśmy w mig!! Ubolewałam tylko strasznie nad tym, że moje imieniny przypadają we wakacje i nie mogę pomaszerować do szkoły z miętowymi cukierkami w szarej torebce, dla kolegów i koleżanek z klasy..
Pamiętam też, że dostawałam od dziadka białe gladiole..Były to wtedy moje ulubione kwiaty! Ekscytowałam się strasznie, że są niewiele niższe ode mnie i , że to takie " dorosłe " kwiaty.
Od tamtej pory trochę się zmieniło, choć nadal lubię białe gladiole , a na 26 lipca czekam z radością.
W tym roku pierwszy raz obchodziłam imieniny jako mama :) Mój synek co prawda wierszyka jeszcze nie zdołał mi powiedzieć, ale postanowił zrobić mi niespodziankę i obudził się z kiełkującym pierwszym ząbkiem! (nareszcie!)
Dostałam dużo prezentów i prezencików, takich w "mój klimat"..Już na kilka dni przed, obdarowywana byłam pięknościami i kwiatkami - choć nie zawsze dający mieli świadomość, że ja sobie odbieram je imieninowo :)
Kilka z nich chciałabym tu uwiecznić.
Moja Przyjaciółka Magda - ( skądinąd uczestniczka moich dawnych , dziecięcych "domówek" ) obdarowała mnie ( i Dawidka ) własnoręcznie wykonanymi cudeńkami. Takie prezenciki są dla mnie zawsze najcenniejsze i najszczersze! Dziękuję Magduś!

Ten kwiatek to podobno kaktusik. Czy ktoś wie jak się zwie???Przyznam, że pierwsze widzę taką odmianę.

A zobaczcie tylko na to cudo! mnie ujęło za serce!Ja sama zabierałam się do zrobienia czegoś podobnego, jak tylko mały się urodził :/ Teraz problem z głowy!

Pokaźny storczyk od znajomych , który dumnie niczym paw stoi teraz w jadalni.

A, że jak to storczyk, okazał się baaardzo fotogeniczny, nie mogłam odmówić sobie przyjemności popstrykania. Uwaga, będzie monotematycznie przez chwilę :/

A skoro w temacie kwiatowym już jestem, to o Eustomie słów kilka...

Zakochałam się w tym kwiatku, niespełna 3 lata temu, kiedy to dostaliśmy ich bardzo dużo na ślub.

Co niektórzy mówili wtedy, że ten kwiat pasuje bardzo do mnie..Chyba mieli rację. Wygląda na to, że łagodny charakter nas połączył..Dostałam wczoraj taki bukiecik eustomkowy od mojego M.

Jest uroczy...i bukiecik ...i mój M.!!!

I jeszcze kilka drobiazgów, którymi mnie obdarowano:

Kartka z kolekcji mojej ukochanej Anne Geddes:

Naturalna gąbeczka z morza martwego:

I...

No i najważniejsze! Doczekałam się! Teraz to się dopiero zacznie szaleństwo!!

Tegoroczne imieniny zaliczam do udanych i już czekam na następne!

Pozdrawiam wszystkich zaglądających do Białego Kredensu, a wczorajszym solenizantkom ślę życzonka! NAJLEPSZEGO!!!!

Drugie życie pewnej skrzyni...

2010-07-22T06:28:00.000-07:00

Jakiś czas temu natknęłam się na starą skrzynię, ot, taka sobie zwykła skrzynia..Stała sobie bidula w ciemnych "piwnicach podziadkowych" i chyba nawet nie marzyła, że jeszcze może być przywrócona do życia..A że mam słabość do wszystkiego co surowe, naturalne i drewniane przygarnęłam biedaczkę do siebie i pilnowałam, aby jej nikt za śmieć czasami nie wziął, co jakby skąd inąd byłoby zrozumiałe :)
Znalazłam wczoraj chwilkę, i podarowałam rzeczonej skrzynce drugie życie. W prawdzie na początku miałam na nią inny pomysł, chciałam na niej namalować napisy typu "GARDEN, FLOWER itp." ale w końcu zmieniłam kurs w stronę decoupagu i jest teraz sielsko i angielsko!
Po zabiegach mycia, prania, osuszania, oczyszczania, szlifowania wytoczyłam moje ulubione dzieła w postaci pędzli i białych farb, a później to już tylko motyw i lakierowanie...

BEFORE:

AFTER:

Pozdrawiam upalnie, urlopowo i wakacyjnie!

Shabby,Cottage lipiec...

2010-07-12T04:16:00.000-07:00

Lipiec rozpoczął nam się upalnie...Termometr pokazał w cieniu 35 stopni, a w słońcu osiągnął już całkiem niebotyczny wynik...Afryka...Ulice miast się wyludniły, a Ci , których widać, chłodzą się naszej kawiarni na mrożonych kawach, herbatach, sorbetach i lodach - w każdej ilości, byle zmroziło.
W poszukiwaniu schronu udałam się do mojego "creativ roomu" i schłodziłam się trochę bielą shabby chicu.
Oto co powstało :

Doniczkę już kiedyś w tle prezentowałam, ale chciałyście ją zobaczyć bliżej :

Takie drobiazgi...ale cieszą oko i dopełniają wnętrza.

Oczywiście na mojej taśmie produkcyjnej jest aktualnie wiele rzeczy, te większe - pozaczynane i ciągle nieskończone..A w głowie tysiące kolejnych, mnożących się ciągle pomysłów.

Twórczość twórczością, ale wyjechać czasem też trzeba.Udało nam się wybrać na kilka dni odpoczynku nad morze..Całkiem nieplanowanie, spontanicznie, z dnia na dzień...Pierwsze wakacje we trójkę :) Nasz Mały Raczek pierwszy raz w życiu zamoczył swoje małe stópki w ciepłym morzu i pobawił się w piasku..Uroczy widok :) Te małe "wątrobianeczki" kiwające się i pluskające w wodzie...

Uchwyciłam w obiektywie kilka sielskich widoków, widoków jak z obrazka, w moich ulubionych klimatach.

Taki retro wózek marzy mi się od dawna...Wstawiłaby go do pokoju dziecięcego i wypełniła wesołymi misiami.

urzekła mnie ta retro-kołyska..spało sobie smacznie w niej malutkie dzieciątko..Aż żałuję, że wcześniej jej nie zobaczyłam, zrobiłabym taka dla mojego synka..Teraz już trochę za późno, ale muszę o niej pamiętać i " w razie czego" mieć ją w głowie ;)

Taką wiklinową , białą szczękę widziałaby na tyłach swojego ogrodu, w towarzystwie pnącej się róży...Wyglądałoby cudnie...

Zadziwiły mnie i zachwyciły te niekończące się aleje lawendy..Prowansja niczym!

Pozdrawiam upalnie i dziękuję za wszystkie miłe wpisy pod ostatnimi postami.

Szybki prezent...

2010-07-05T04:38:00.000-07:00

Tak się nieraz w życiu składa, że potrzeba okazuje się najlepszą Matką wynalazku..
W moim przypadku prezentu..Potrzeba była takowa, że za pięć dwunasta musiałam wejść w posiadanie czegoś, czym mogłabym obdarować pewną przeuroczą istotkę..
Czasu naprawdę było niewiele...niemal silnik auta już odpalony, a ja rach - ciach - ciach i gotowe!!
Powstał całkiem ładny, retro portret jubilatki, wydrukowany na płótnie, obszyty koronką...
Passe- partout zrobiłam z materiału w kolorze buduniowym, aby ładnie współgrał z wydrukiem. Jeszcze tylko ramka, oczywiście bielona i postarzona, która suszyła się na tarasie, kiedy to ja zmywałam z siebie resztki farby i szykowałam się do wyjścia.
Do kompletu - kopertę na kartkę z życzeniami także ozdobiłam wydrukiem płóciennym . Będzie można ją później także oprawić w rameczkę.
Tak się złożyło ,że zdjęcia wyszły kiedyś też spod mojej ręki, kiedy to robiłam pewną sympatyczną sesję zdjęciową tejże ślicznej pannicy:)
Jakby więc nie patrzeć, od A do Z "hand made of me".

Na szczęście warunki do pospiesznej sobotniej twórczości, były baaardzo sprzyjające :)

Pozdrawiam wszystkich zaglądających do mojego Białego Kredensu!!!

Wianki czyli Świętojańskie Wróżby...

2010-06-28T03:30:00.000-07:00

Noc Świętojańska to wspaniały dowód na to, że niektórych pogańskich zwyczajów po prostu nie da się wykorzenić i trzeba z nimi iść na kompromis..

Dawniej tej nocy zaczynało się od ognia - na wzgórzach i polanach rozpalano ogniska, wokół których tańczyły przepasane zielami młode dziewczęta. Chłopcy skakali przez płomienie, śpiewali pieśni miłosne, a przed północą ruszano w poszukiwaniu kwiatu paproci...Po tych obrzędach przechodzono do kąpieli wodnych..Wierzono, że wszelkie kąpiele, czy to w strumieniu, czy w porannej rosie, zmyją z człowieka chorobę i troski..Potem następowały obowiązkowe wróżby ze spławianych rzeką wianków..

A my??

Najdłuższy dzień mamy za sobą, choć wciąż do późnych godzin widno..Upajam się tym i chłonę widok jasnego nieba , mimo że grubo po 22... Aż trudno uwierzyć, że to nie potrwa wiecznie.

Aby więc zatrzymać i zamknąć na dłużej te jasne i pachnące łąką noce, wybrałam się na niedaleką łąkę - jednak nie , aby kapać się w strumieniu , ani też nie w poszukiwaniu kwiatu paproci - tylko po kwiaty na wianek.

Już samo chadzanie między polnymi roślinami zrelaksowało mnie ogromnie, a splatanie ich w wianek dopełniło tylko ten stan relaksu

W międzyczasie zrobiłam obrazek z motywem komponującym z wiankiem ..

W jadalni zrobiło się teraz bardzo ziołowo..

Ach, byłabym zapomniała..Oczywiście przy pleceniu wianka miałam mojego małego pomocnika..

Jeszcze by się obraził,że o nim nie wspomniałam ;)

Pozdrawiam czerwcowo...

Lustereczko, lustereczko...

2010-06-19T11:13:00.000-07:00

Truskawkowo zrobiło się na wszystkich blogach, więc mały akcent na początek i u mnie.

A to m.in. dlatego, że moja Przyjaciólka Magda uraczyła mnie swoim cudnym truskawkowym zdjęciem i jeszcze cudniejszym wierszykiem. Czy nie uważacie, że powinna dołączyć do naszej "blogowej paczki" i czym prędzej wziąć się do pisania swojego bloga?? kto wie jakie jeszcze talenty oprócz kulinarnych, fotograficznych i poetyckich skrywa przed światem??? Magdeczko, dziękuję raz jeszcze:)

Ja oczywiście też uwieczniłam pierwsze okazy, aby potem w szare, zimowe dni wspominać te najwspanialsze ze wszystkich owoców...

Taca co prawda się już sprzedała:)

Poszła w świat....

Przechodząc do tytułu dzisiejszego posta:
Sobota okazała się owocna twórczo..kto by pomyślał? To mój synek jest wyznacznią tego co i w jakiej ilości powstanie spod mojej niespokojnej wciąż ręki. W głowie mam tysiąc pomysłów, w garażu tysiąc półproduktów, w kartonie tysiące pędzli, a na półce tysiące farb...I tylko czekam, aż Moje Dziecię utnie sobie drzemkę..Kiedy przymyka sennie jedno oko - ja już jedną nogą jestem w garażu, kiedy dokłada drugie - ja już mam radość twórczą w swoich oczach i nadzieję na nieprzerwane, długie mazianie..Dziś przeszedł sam siebie i spał ponad dwie godziny popołudniu..A jakby tego było mało, teraz siedzi grzecznie obok mnie w swoim krzesełku, z pełnym brzusiem i grzecznie się bawi :)

A więc udało mi się całkiem sporo dziś zrobić..Przede wszystkim dokończyć lustra..Łazienka w końcu się ich doczekała. Od początku wiedziałam jak mają one wyglądać i za żadne skarby nie chciałam się zgodzić na nic innego. Szukałam, szukałam i szukałam..A kiedy nic satysfakcjonującego nie znajdywałam postanowiłam sama je sobie zrobić..Oczywiście z drobną :) pomocą stolarza..Wyrysowałam, cofałam do poprawek i w końcu zaakceptowałam..A potem już to , co tygryski lubią najbardziej : malowanie, przecieranie itp.,itd.

A dziś jeszcze dodałam przysłowiową wisienkę torcikową:) Co prawda decor w pierwszym zamyśle miał być drewniany, ale nigdzie takiego nie mogłam znależć, więc jest taki , jaki jest.Na zdjęciach dobrze tego nie widać, ale znajdują się na nim maleńkie ptaszki... I jestem bardzo zadowolona z efektu. Nic, tylko się teraz przeglądać do woli! :)
Zobaczcie same:

Before:

After:

Ptaszek powstał od ręki, pomyślałam, że dopasuje się do ptaszków w decorze umieszczonym na lustrze...

Przy okazji ogólny rzut na łazienkę. Wszystkie szafki - nie muszę chyba dodawać - że też mojego projektu:)
Ale jeszcze kiedyś sprawię sobie jakąś maszynę stolarską i obędzie się bez pośredników :)
Zasłonka długo powstawała, ale w końcu jest..Jeszcze zamierzam ją ozdobić gałązkami laurowymi, tylko kombinuję szablon...Chcę albo namalować, albo wyszyć..Macie jakieś mustro? Póki co, uszyty i wyszyty jakiś czas temu woreczek...

Dzień zdecydowanie zaliczam do udanych twórczo, czego i Wam wszystkim życzę.

Pozdrawiam Was gorąco, dziękuję za wszystkie przemiłe maile i komentarze!!!

Kolorowe jarmarki i urok maleńkich sklepików...

2010-06-13T08:42:00.000-07:00

Ja dziś chciałam o jarmarkach, lub jak kto woli targach..Tak mnie naszło..
Oglądałam sobie ostatnio moje zdjęcia z ostatniego wyjazdu do południowej Francji, tak ukochanej przeze mnie Prowansji. Szczególnie rozmarzyłam się wspominając przecudnej urody targowiska, bazarki, stragany..Ileż w tym natury! ileż niewymuszonego piękna! spacerując niespiesznie między niedbale- a jednak z urokliwie rozłożonymi stołami uginającymi się pod rumianymi pomarańczami, pachnącymi cierpko oliwkami i słojami złocistego miodu - doświadcza się tam prawdziwego relaksu robiąc swoje zakupy..Grzebiąc w owocach, przebierając w warzywach i gładząc w zielach i kwiatach...Swoista mieszanina zapachów, kolorów i dźwięków...A kiedy to już napełni się swój słomkowy koszyk, pogaworzy luźno z przemiłymi sprzedawcami, opuszczając targ należy skierować się do jednego z licznych małych sklepików..Zależnie od potrzeby i zachcianek, do wyboru: maleńkie piekarnie miło odurzające zapachem francuskich rogalików , sklepiki z fikuśnymi ciasteczkami pakowanymi w retro-puszki, bądź też francuskie "cepelie" z uroczymi , ręcznie haftowanymi serwetami i obrusami...A dookoła wszędzie lawenda i drzewka oliwne..
Czy tego wszystkiego idzie doświadczyć robiąc w pośpiechu zakupy w wielkopowierzchniowych marketach głośnych, z przetworzoną żywnością? Nigdy! Ale sami tego chcieliśmy i to wspieramy..Francuscy kupcy i handlowcy skutecznie zablokowali duże markety, ocalając tym samym urok swoich miast i miasteczek..A komu tęskno do marketu , ten jedzie na obrzeża miasta..I wszyscy zadowoleni..
Ach, tęsknię za takimi małymi sklepikami na rynkach naszych miast. Dziś tylko wszędzie banki i banki...Przypomina mi się z dzieciństwa szczególnie jeden taki maleńki sklepik ze słodyczami, o wdzięcznej i tajemniczej nazwie "Słodka Dziurka"..Smak ptysi i czerwonej oranżady w woreczkach pamiętam do dziś..
Krótka fotorelacja na dzisiejszy temat:

Taki sobie dziś temacik był luźny...

Pozdrawiam wszystkich zaglądających do mojego białego Kredensu i dziękuję za miłe wpisy i komentarze.